️ Zeil in de schroef! Vakantiepaniek snel opgelost

Het is een rustige middag als onze telefoon overgaat. Het is 15:00 uur en aan de lijn is Gijsbert. Samen met zijn vrouw Gerlind is hij op doorreis door Nederland, onderdeel van een gezellige groep botenliefhebbers. Ze varen met meerdere boten door het Brabantse waterlandschap en zijn net door de sluizen gegaan wanneer er plots iets misgaat.

⛔ Vermogensverlies op het water

“De boot trekt ineens niet meer,” vertelt Gijsbert. “Alsof er geen kracht meer is.”
Hij schakelt direct naar de achteruitstand, in de hoop dat het probleem vanzelf verdwijnt. Maar het tegendeel blijkt waar: er is iets mis bij de schroef.

Een snelle inspectie aan de achterkant van de boot brengt duidelijkheid. Gijsbert ziet een flink stuk zeil dat achter de boot aansleept. Een deel weet hij zelf los te trekken, maar er blijft iets hardnekkigs vastzitten rond de schroef. Toch besluit de groep door te varen naar de Passantenhaven van Breda — gelukkig niet ver weg.

Tijd voor hulp

Eenmaal daar aangekomen neemt Gijsbert contact met ons op. Hij geeft duidelijk de situatie, locatie en gewenste tijd door. Wij kennen de omgeving van Breda goed — we hebben hier al vaker duikopdrachten uitgevoerd. (Meer van die verhalen lees je hier).

De wegen zijn druk, maar een klein uurtje later staan we paraat aan de kade. Het tafereel in de passantenhaven is typisch Nederlands: boten naast elkaar, buren die spontaan een handje helpen, en nieuwsgierige toeschouwers die hun middagbiertje / wijntje even opzij zetten om te kijken wat er gebeurt.

Klaar voor de duik

Terwijl de groep verder geniet van de zon en elkaars gezelschap, kleden wij ons om. Dankzij de behulpzame buren kunnen we gebruik maken van een zwemtrap aan een aangrenzende boot om straks weer makkelijk het water uit te komen. Wat een saamhorigheid!

Met een korte instructie aan de kant, maak ik een commandosprong het water in. De eerste halve meter is prima, maar zodra ik onder de boot van Gijsbert kom, is het zicht nul. Een wolk van opgewerveld slib maakt het onmogelijk om iets te zien, dus ga ik volledig op gevoel een inspectie doen.

Missie: Schroefvrij maken

Met mijn handen tast ik rond de schroef. Al snel voel ik het restant van het zeil: vast, rafelig en om de schroef gewikkeld als een hardnekkig stuk touw. Het eerste stuk weet ik los te wrikken. Ik zwem meteen terug naar boven, bang om het per ongeluk te verliezen. Boven water wordt het zeil op het achterdek gelegd — als een soort trofee van de actie.

Dan direct weer naar beneden voor het tweede deel. Binnen vijf minuten heb ik alles verwijderd. De schroef is vrij, de boot kan weer varen, en de stapel zeildoek op het dek lijkt inmiddels op een abstract kunstwerk.

Tijd voor ontspanning

Gijsbert en Gerlind zijn zichtbaar opgelucht, hun avontuur kan worden vervolgd. Ze kunnen vanavond gewoon genieten van een drankje op een terras in het bruisende centrum van Breda. Geen vertraging, geen sleepdienst, geen stress.

Gewoon: probleem opgelost. Zoals het hoort. ✅