Het is vrijdagavond. Terwijl de meeste mensen zich in een dekentje wikkelen met Netflix en chips, gaat bij Marja de telefoon. Jochem. Altijd Jochem als er iets vreemds aan de hand is…

“Kun je duiken? Ik stel een team samen.”

Klinkt alsof James Bond belt, maar dan met een duikfles in plaats van een pistool. Marja, die die dag al veel te lang achter haar laptop zat te staren naar een Excel-bestand met de spanning van een verregende fietstocht, aarzelt geen moment. Om 21:30 uur in Amsterdam – missie bevestigd.

21:30, Kloveniersburgwal. Voor wie het niet kent: een schilderachtige gracht in hartje Amsterdam, genoemd naar de kloveniers – musketiers van de 17e eeuw die hier ooit paradeerden alsof ze zelf in een schilderij van Rembrandt liepen. Hier stond ooit de Kloveniersdoelen, waar de schutterijen bijeenkwamen en waar Rembrandt zijn beroemde ‘Nachtwacht’ schilderde. Je zou bijna vergeten dat we hier zijn voor een duikoperatie en niet voor een lesje kunstgeschiedenis.

Op locatie staat onze ongekroonde logistieke koning Danny al paraat. Die man zou zelfs op een verlaten eiland nog een parkeerplek regelen. En jawel, ook nu staat er een plekje met z’n naam erop. Held.

Dan maken we kennis met het slachtoffers van de avond: een gezellig Achterhoeks stel, dat eruitziet alsof ze eerder kwamen voor een gezellig dagje Amsterdam dan een reddingsoperatie.

De dame begint haar verhaal: “Ik had al de hele dag ruzie met m’n telefoon. Serieus. Dus normaal geef ik ’m aan m’n vriend, weet je wel, bewaring en zo. Maar deze ene keer… Eén keertje… dacht ik: nee joh, ik stop ’m wel in m’n borstzakje. Wat kan er misgaan?”

Spoiler: alles.

Drukknopje open, zwaai met de arm, en hopla – daar maakt de telefoon een salto mortale en duikt met een sierlijke plons de Amsterdamse diepte in.

Gelukkig is het geen Titanic-situatie. We hebben een trappetje, helder water (nou ja, relatief dan), en Danny’s parkeerplek dichtbij – de ingrediënten voor een snelle en succesvolle missie.

Duikpak aan, lampjes op het hoofd, en daar gaan we. Alsof we op jacht zijn naar een schat. Onderwater is het koud, stil, en mysterieus… totdat Marja met een triomfantelijke grijns weer bovenkomt.

“Gevonden!”

Een natte, trillende telefoon (en een nóg trillender eigenaresse) worden herenigd. De Achterhoekers juichen. Selfies worden gemaakt. Danny kijkt tevreden. En zo is Amsterdam gered van een avond vol tranen en verloren data.

Moraal van het verhaal? Vertrouw nooit op open borstzakjes. Zeker niet in de buurt van water. En als je iets laat vallen… bel Recovery Divers. Wij duiken zelfs voor je digitale trauma’s.