We krijgen een WhatsApp-berichtje binnen dat begint met:

“Hallo, mijn vriend zijn mobiel is gevallen bij een voetbalveld in Amsterdam, kunnen jullie wat voor ons betekenen?”

Onze reactie? Uiteraard! Dit is precies waarvoor wij bestaan.
Maar eerst stellen we de belangrijkste vraag: welk model is het?
Een iPhone 16, zo blijkt — en ja, die kan tegen een spatje (of zelfs een plens) water. De ip86 rating is een minimum, onze ervaring: ze kunnen veel meer aan!

Na een kort overleg besluiten ze dat we mogen komen helpen. De exacte locatie? De velden van de Amsterdamsche Football Club (AFC) aan de Maurice Ravellaan in Amsterdam.

⚽ Een club met historie

Even een stukje geschiedenis tussendoor: AFC werd opgericht op 18 januari 1895 in een kelderwoning aan de Koninginneweg. Ja, toen werden voetbalclubs nog in woonkamers geboren. Hun eerste veld lag tussen de vijvers van het Vondelpark en de Oranje Nassaulaan. Sinds 1896 spelen ze in de rood-zwarte kleuren van Amsterdam. Klinkt chique? Is het ook.

Van bidon tot iPhone – een kettingreactie in slow motion

Tijdens het coachen van een jeugdteam stond Kenneth langs de lijn. Eén van de jonge talentjes zette zijn bidon nonchalant op een brede muur. Wat kan er nou misgaan? Nou… best veel.

De bidon viel, rolde van de muur, plons! in het water. Paniek bij de pupillen. Kenneth wilde heldhaftig optreden. Hij sprong behendig op de muur — net een keeper die een bal uit de kruising wil tikken. Alleen… zijn iPhone had andere plannen. Met een elegante boog schoot die uit zijn jaszak, stuiterde nog even over de rand… en verdween uit beeld.

Eerst de brandweer, dan Recovery Divers

Thuis werd meteen de hulplijn ingeschakeld. Een vriend kende een brandweerman. Maar helaas, die kon alleen helpen als er toevallig een oefening op het programma stond. Dus werd de zoektocht digitaal voortgezet. Gelukkig kwam Kenneth al snel bij ons uit.

Wij schoten in actie. Richting AFC!

VIP-ritje over het sportpark

Kenneth blijkt niet alleen coach, maar ook regelaar. Hij springt op zijn scooter en zorgt ervoor dat we met de auto het terrein op mogen. Zo staan we binnen no-time naast het veld, vlak bij de plek des onheils. Dat scheelt sjouwen, een duikploegleider in de buurt — en natte pakken op het gras.

Tijd om te duiken

Marja gaat het water in. Op het eerste gezicht lijkt het ondiep, maar schijn bedriegt. De diepte varieert van enkeldiep tot anderhalve meter. De plek waar de telefoon moet liggen? Juist — het diepste stuk natuurlijk.

Met de duikset op de rug zoekt Marja het gebied onder de vermoedelijke valplek af. Vierkante meter na vierkante meter… geen iPhone. Ze komt boven voor overleg. Misschien iets meer naar links?

We proberen een andere tactiek. Marja zwemt langs de hele muur — zo’n tien meter — en ja hoor: dáár is hij! Veel verder dan iedereen had verwacht.

Ping! Een belletje uit de diepte

En dan, op het moment suprême: zodra Marja bovenkomt met de telefoon in haar hand, gaat hij af. Serieus.

Marja steekt hem omhoog en roept lachend: “Opnemen?!”

Eind goed, al goed

Kenneth is dolblij. Zijn iPhone leeft nog, de pupillen kunnen opgelucht ademhalen, en wij hebben weer een mooi verhaal voor in de boeken.

Ook iets verloren in het water — van telefoon tot trouwring?
Laat het niet aan het toeval over. Wij zoeken (en vinden).
www.recoverydivers.nl