Nachtelijk appje leidt tot koude duik met warm einde

Van nachtelijk appje tot ijskoude duik

Zaterdagnacht, 02:00 uur. Terwijl de meeste mensen slapen of net thuiskomen, trilt onze telefoon. Een WhatsApp-bericht van Britt. Geen paniekknop, maar het scheelt niet veel. Haar bericht is duidelijk, eerlijk en vooral vol emotie:

“Goedenacht, mijn naam is Britt en ik ben vanavond mijn telefoon verloren in Leiden. We zaten bij Annie’s Leiden op het terras en mijn stoelpoot viel in een gleuf waardoor ik viel en mijn telefoon zo uit mijn zak is gevallen en door die gleuf de gracht in is gevallen. We hebben gezocht met een zaklamp maar daar was het te diep voor. Is het mogelijk om deze naar boven te halen door middel van een magneet of eventueel met duikers? Er staan namelijk veel gegevens op en veel dierbare foto’s. Ik hoor graag wat er mogelijk is en wat de volgende stappen zijn met de eventuele kosten. Ik ben er namelijk best wel van slag van. Ik vind het namelijk ook echt geen fijn idee als straks iemand anders hem kan opvissen. Alvast bedankt, en ik hoor het graag! Met vriendelijke groet, Britt”

Alles weg. Of toch niet?

De volgende dag staan we bij Annie’s aan de waterkant. De plek is snel gevonden, maar ook meteen duidelijk: dit is niet “even een duikje”. De telefoon ligt tussen twee steigers, de omstandigheden zijn ongunstig en we hebben niet het juiste team en materieel bij ons. Veiligheid staat altijd voorop. Hoe vervelend ook voor Britt, vandaag gaat het niet gebeuren.

Nieuwe poging, nieuwe kans

Dinsdagochtend, 10:00 uur. Het vriest nog steeds. Na kort overleg met de manager –
“Hebben jullie een vergunning?”
Ja, die hebben we en laten we zien
“Akkoord.”

En dus gaan we aan de slag.

Leiden is voor ons geen onbekend terrein. Integendeel. Deze stad, met haar eeuwenoude grachtenstelsel dat ooit werd aangelegd voor handel, verdediging en waterbeheer, heeft ons al vaker verrast. Van verloren sieraden tot telefoons en andere kostbaarheden: we hebben hier al heel wat opgedoken. Een greep uit eerdere avonturen lees je hier:
👉 https://recoverydivers.nl/?s=leiden

Vandaag is het Jochem die de duik maakt, samen met onder andere Marja. Lang geleden dat zij samen op pad waren, en al snel halen herinneringen aan eerdere Leidse duiken de overhand. Mooie verhalen, natte pakken en altijd diezelfde spanning: ligt het er nog?

Dit keer een zilverkleurige iPhone 16 met… een DJ op een toiletpot

De moeder van Britt is er ook, maar kiest wijselijk voor een warme kop koffie binnen. Britt zelf blijft. We maken een afdaallijn, bereiden alles zorgvuldig voor en vragen nog één keer hoe de telefoon eruitziet.
“Zilver, met een sticker op de achterkant van mijn favoriete DJ op een toiletpot.”
Eh… oké. Zicht onder water is nul, maar hé: alle informatie is welkom.

Jochem zakt af en duikt op de communicatie naar de plek totdat hij de lamp ziet hangen. Via de communicatie houdt hij Marja op de hoogte. De bodem ligt vol verrassingen: kopjes, schotels, bestek. Leiden bewaart zijn geschiedenis goed, maar de telefoon laat zich niet meteen zien. Meer naar links, meer naar rechts. Dan klinkt Marja’s stem:
“Volgens mij stond die tafel meer mijn kant op. Zoek eens een meter of twee richting de lijn.”

Top. Gevonden.

Niet veel later klinkt het verlossende woord.
“Top.”

Britt heeft het nog niet door, maar haar moeder weet genoeg. En even later komt Jochem boven, na dertig minuten in water van vier graden, met dé telefoon in zijn hand. Sticker inbegrepen.

Aan de waterkant staat een hele blije Britt. Duiktijd: 30 minuten. Watertemperatuur: ijskoud. Resultaat: onbetaalbaar. En voor ons? Op naar het volgende avontuur in Leiden.