Eerste vaart, onverwachte stop

In Enkhuizen is Robert gestrand. Niet door motorpech, niet door wind of golven, maar door een klassieker onder watersporters: in één van de twee schroeven is een touw terechtgekomen. Of we kunnen helpen? Dat hoeven ze ons geen twee keer te vragen.

Rond het middaguur komen we aan in Enkhuizen. Een stad met een rijke maritieme geschiedenis, waar de haven al eeuwenlang het kloppend hart vormt. Ooit was dit een belangrijke VOC-haven en uitvalsbasis voor handelsreizen over de Zuiderzee. Tegenwoordig liggen er vooral plezierjachten, maar het water verbergt nog altijd dezelfde uitdagingen als vroeger.

Na wat zoeken komen we aan bij de boot. De bemanning bestaat uit Robbert en twee goede vrienden. Robbert is de trotse, kersverse eigenaar van deze mooie boot. De eerste reis had een feestelijke moeten zijn: de boot overvaren van Harlingen naar de nieuwe thuishaven in Amsterdam. Maar zoals zo vaak op het water: plannen zijn mooi, de praktijk beslist anders.

IJzige omstandigheden

Na de kennismaking zijn we al snel bezig met het in orde maken van de duikspullen. Het is écht ijzig koud. De wind snijdt langs de haven en handen worden stijf terwijl alles wordt opgebouwd. Toch ligt de duiker na een minuut of tien in het water. Geen tijd te verliezen.

Al snel verdwijnt hij onder de boot. In eerste instantie lijkt het mee te vallen. Het touw lijkt losjes om de schroef en as te zitten. Dat geeft hoop. Maar tijdens het afwikkelen wordt duidelijk dat het minder onschuldig is dan gedacht. Het uiteinde van het touw zit muurvast om de as geklemd.

Snijden, snijden en nog eens snijden

Met geduld en het nodige snijwerk komt er al een stuk touw los. Maar helaas: er zit nóg een deel om de as. Na een half uur stil hangen onder de boot begint de kou serieus door te dringen. Tijd om te wisselen. Veiligheid voorop!

De tweede duiker gaat het water in. Ook hij is een stevige dertig minuten bezig met snijden en loswerken. In havens als deze, waar door de eeuwen heen lijnen, netten en resten zijn achtergebleven, kan een simpel touw veranderen in een hardnekkige kluwen.

Dan, bij bovenkomst, klinkt het verlossende woord: alles is uit de schroef en van de as.

Opluchting aan boord

De opluchting bij de driekoppige bemanning is groot. De volgende dag kan de reis worden voortgezet richting Amsterdam. Waar de tocht begon als een droomstart met een nieuwe boot, eindigt deze dag met dankbaarheid en een goed verhaal.

Als dank voor de hulp worden we uitgenodigd om nog wat te drinken aan boord. Dat aanbod slaan we natuurlijk niet af. Even opwarmen klinkt bijzonder aantrekkelijk.

En Robbert? Die blijkt niet alleen een trotse booteigenaar, maar ook een uitstekende gastheer. Naast iets te drinken verschijnt er ook een bord warme snackjes.
Verwennerij ten top en een perfecte afsluiting van een ijskoude, maar geslaagde klus.