Een verzoek van Joanne: “De accu van haar fiets is samen met de sleutel van de steiger af gevallen. Het is wel diep… maar kunnen jullie helpen?”

Dat kunnen we zeker. Afspraak: 21.00 uur bij de Oude Houthaven in Amsterdam. Onzeker wordt er nog gevraagd: “Het is al donker…?” Maar dat maakt ons niets uit. Onder water is het voor ons toch bijna altijd donker. Met een metaaldetector over de bodem krijg je binnen no-time een stofwolk waar zelfs een nachtkijker niets tegen kan.

De Oude Houthaven heeft zijn naam niet voor niets: hier kwamen vroeger talloze schepen vol hout aan om Amsterdam te voorzien van bouwmateriaal. Tegenwoordig is het een levendige buurt vol woonboten en historie. En nu dus ook het toneel van een zoekactie naar een eigenwijze fietsaccu.

Niet veel later liggen onze spullen op de steiger. De trap die we hadden meegenomen blijft ongebruikt in de auto: te diep. Samen met Joanne bekijken we hoe we er veilig in en uit kunnen komen. Geen gemakkelijke puzzel. Totdat Joanne ineens het idee heeft: “Bij een buurschip is een zwemmerstrap, is dat wat?” Een gouden ingeving! De eigenaar van het schip vindt het prima – zelfs als we waarschuwen: “Straks staat er wel een natte duiker op.”

Met een lamp in de hand zakt Marja langs de afdaallijn naar beneden. Bijna meteen stuit ze op een dreg, verloren bij een eerdere zoekpoging. Ze laat hem nog even liggen en tast verder. Eerst een klein rondje, daarna een grotere cirkel. En ja hoor – in dat grotere rondje voelt ze de accu, diep in de modder. De sleutels zitten er nog in.

Terug bij de afdaallijn grijpt ze ook de dreg en komt boven water met twee verrassingen tegelijk. Op de steiger kijken Joanne en haar helpers vol ongeloof toe. Twee keer succes in één duik – dat hadden ze niet verwacht.

Weer iemand blij kunnen maken in de nachtelijke stilte van Amsterdam. Het blijft bijzonder om te zien hoe klein geluk soms gewoon in de modder ligt te wachten.