Weer een telefoon uit de Brouwersgracht gered

Vandaag gaan we Sander helpen. Tijdens zijn werk als pizzabezorger waaide zijn fiets – mét telefoon in de houder – zo het water van de Brouwersgracht in. De fiets kon gelukkig snel boven water worden gehaald, maar de telefoon… die lag nog steeds ergens tussen de woonboten.

Sander gaf niet zomaar op. Eerst poging één: schepnet.
Hij viste, draaide, manoeuvreerde… en ja hoor, hij kreeg hem bijna te pakken. Bijna. De telefoon gleed terug de diepte in. Nieuwe poging? Zelfde einde.

Dan plan B: de magneetvisser.
Maar zoals we vaker zien: een telefoon, vol glas, kunststof en elektronica? Die is niet onder de indruk van magneten. Het enige dat boven kwam was wat oud ijzer en een goede dosis frustratie.

De magneetvisser zei nog: “Je moet Recovery Divers bellen.”
Maar Sander wilde eerst nog een nachtje nadenken.
De volgende ochtend? Plan C. Toch maar Recovery Divers bellen. En binnen no-time was er een afspraak.

Op naar Amsterdam.
Alleen… parkeren in de Jordaan. Een avontuur op zich.
Na een paar rondjes besloten we de auto bij een andere gracht neer te zetten en met onze uitrusting te lopen. Gelukkig hielp Sander mee, dus stonden we snel op de plek van de duik: tussen twee woonboten, aan de Brouwersgracht.

Duikplan in werking.
Trap erin. Set opbouwen. Pak aan. Lijn aansluiten.
Check. Dubbelcheck. En plons.

Eerste zoekbaan: niets.
Tweede baan terug richting de woonboot…

En dan die herkenbare klik bij ons boven water komen:
Duiker omhoog, telefoon in de hand.

Bij Sander verschijnt direct opluchting → gevolgd door een hele brede glimlach.
Dat moment blijft goud. Elke keer weer.