Soms begint een duikactie met één simpel telefoontje, dit keer van een vriendin van Naomi. Naomi is tijdens het fietsen met haar elektrische fiets onderweg naar huis na de boodschappen. Ze is druk in gesprek en wil dat gesprek eigenlijk niet onderbreken. Bij een drempel met een paar losse klinkers gaat het mis. Ze komt ten val en hoewel ze zichzelf en bijna al haar boodschappen weet te redden, verdwijnen haar iPhone en een pak koekjes in het water van de Korte Prinsengracht in Amsterdam. Gelukkig houdt Naomi er zelf geen verwondingen aan over. Via haar vriendin spreken we een tijd af om de telefoon op te duiken.

De Korte Prinsengracht maakt deel uit van de beroemde Amsterdamse grachtengordel, die in de zeventiende eeuw werd aangelegd tijdens de grote stadsuitbreiding. Dit deel van de stad ademt nog altijd geschiedenis, maar vandaag is het decor van een moderne zoektocht naar een iPhone in plaats van handelsschepen.

Ons duikteam arriveert precies op tijd met de auto en Naomi staat ons al op te wachten. Ze laat zien waar ze is gevallen en waar de telefoon ongeveer het water in is gegaan. Daarna bouwen we volgens protocol de duikuitrusting op, rollen de communicatielijn uit en controleren alle materialen voordat de duik begint.

Jochem daalt via de ladder af in het water. Tot zijn verrassing is er nog een klein beetje zicht, dus eerst zoekt hij op het oog. Dat levert niets op. De bodem loopt al snel schuin af en de kans is groot dat de telefoon verder naar beneden is gegleden. Tijd voor plan B. Zodra de metaaldetector wordt ingezet, duurt het nog geen dertig seconden voordat Jochem weer boven komt, met de iPhone stevig in zijn hand. En zoals zo vaak bij dit soort bergingen, staat de telefoon gewoon nog aan.

De telefoon wordt overhandigd aan de kantwacht, die hem direct aan Naomi geeft. Zodra Jochem veilig uit het water is, leggen we uitgebreid uit hoe de telefoon het beste kan drogen en hoe lang deze in het droogzakje moet blijven. Naomi is zichtbaar opgelucht en noemt het team meerdere keren helden. Dat blijft mooi om te horen en geeft onze vrijwilligers iedere keer weer extra energie. Daarna stappen we weer in de auto, op weg naar de volgende duikactie.