Drie voorwerpen te water, één geslaagde duik

Een belletje om acht uur ’s avonds

Het is precies 20.00 uur als de telefoon gaat. Ernst aan de lijn. Samen met zijn vrouw Babette is hij de trotse eigenaar van woonschip De Louisa, gelegen in de Houthaven van Amsterdam. Een plek waar geschiedenis en modern wonen elkaar raken. Ooit een bedrijvige haven vol houtopslag en scheepvaart, nu een rustige woonomgeving waar woonschepen zachtjes deinen op het water.

Vandaag hadden Ernst en Babette visite. Gözde en Fatih waren langsgekomen. Gözde, afkomstig uit Rotterdam, wilde enthousiast aan boord stappen. Alleen… dat enthousiasme kreeg nét iets te veel vaart.

Een misstap met grote gevolgen

Bij het overstappen ging het mis. Gözde maakte een misstap en verdween met een flinke plons tussen de steiger en het schip. Ze bleef, ondanks de schrik, knap boven water. Maar de iPad die ze in haar handen had, zakte langzaam en onverbiddelijk naar de bodem.

Gelukkig was Fatih er meteen bij. Hij hoorde de plons, schoot te hulp en wilde Gözde uit het water trekken. Heldhaftig? Absoluut. Handig? Minder.

Van één probleem naar drie

Fatih ging plat op het dek liggen om Gözde te helpen. In zijn hand: zijn autosleutel. Tijdens het reiken stootte hij per ongeluk ook de iWatch van haar pols. En ja hoor… ook zijn eigen sleutel glipte uit zijn hand.

• Daar lagen ze dan.
  Een iPad.
  Een iWatch.
  Een autosleutel.

Drie items, keurig naast elkaar, ergens op de bodem van de Houthaven.

“Jullie zijn toch 24/7 bereikbaar?”

Via via krijgt Ernst de tip om Recovery Divers te bellen. Op onze website staat dat we 24/7 bereikbaar zijn, maar Ernst bekent eerlijk dat hij dacht: eerst zien, dan geloven.

Zijn verbazing is dan ook groot als hij hoort dat we diezelfde avond, om 22.00 uur, nog kunnen duiken. Afspraak gemaakt, team opgetrommeld en op naar de Houthaven.

Een plan en meteen aan de slag

Eenmaal aangekomen bekijken we de situatie. De Houthaven kent een gelaagde bodemstructuur, een overblijfsel van het intensieve gebruik in het verleden. Gelukkig is er aan het eind van de steiger een mooi, laag plateau. Ideaal om gecontroleerd te water te gaan.

Het plan is snel gemaakt. Marja gaat als eerste het water in.

Twee snelle vondsten

Eenmaal op de bodem heeft Marja nog een beetje zicht. Dat scheelt. De iPad en de iWatch laten zich dan ook snel zien. Binnen een minuut zijn beide items alweer boven water. Opgeluchte gezichten op de steiger.

Maar… de autosleutel ontbreekt nog.

Geen zicht, ander plan

Het zicht is inmiddels volledig verdwenen. We proberen het kort met de metaaldetector, maar dat blijkt hier geen goede optie. Marja komt even boven, geeft de detector af en gaat opnieuw naar beneden. Nu met twee handen vrij.

Ze werkt systematisch. Rustig. Gecontroleerd. Precies zoals we dat graag zien.

Na een kwartier is het raak. Met de autosleutel stevig in haar hand komt ze boven.

Warme drank en warme glimlachen

Opgelucht worden alle spullen in ontvangst genomen. Drie voorwerpen terug, drie grote zorgen minder. Een bakje koffie en thee slaan we niet af, een opwarmertje na een avondduik in de haven kunnen we wel gebruiken.

Zo eindigt een misstap aan boord toch nog met een goed verhaal.