Duiken naar Rocky in Den Bosch

Ik word op zaterdagmiddag gebeld door Jeremy. We kennen Jeremy al een tijdje. Recovery Divers heeft voor meerdere van zijn klanten duiken gemaakt. Maar zijn stem is nu anders, ik hoor de paniek en wanhoop in zijn stem!
Hij ligt al een tijdje met zijn boot aan de Zuid-Willemsvaart in ‘s-Hertogenbosch. Vandaag is zijn boot gezonken, met al zijn bezittingen, maar nog erger, met zijn twee trouwe viervoeters: Rocky en Floki.

De boot zat dicht en de honden konden geen kant op, wat een drama! De hulpdiensten zijn snel ter plaatse en halen de boot boven water. Tijdens het takelen kiept de boot en hangt op zijn kop, een dekraam knalt uit de boot en deze stroomt, inclusief bezittingen leeg.
Floki, de bruine labrador wordt terug gevonden in de boot. Hij heeft het niet overleefd, maar waar in Rocky? Zal hij ontsnapt zijn, is hij in paniek weg gerend? Is Rocky ook verdronken en met de spullen mee uit de boot gespoeld? Jeremy, de eigenaar kan het natuurlijk niet los laten en wil graag een antwoord: “Willen jullie voor mij duiken?”

Ja natuurlijk willen we dat. Er is wel een “maar” het is zaterdag en we moeten wel wat vergunningen regelen, daarnaast is het carnaval! Al snel hebben wij contact met de officier van bevolkingszorg. Wat een topper! We spreken met Alex af, hoe vervelend ook, dat we gaan duiken na de carnaval, woensdag ochtend 9:00 uur.

Vandaag sta ik om 07:00 bij Lucky Divers in Rotterdam en niet veel later komt Marja aanrijden, we gaan vandaag samen naar Den Bosch. De sfeer is vandaag anders. Onderweg bespreken we, zoals altijd het duikplan.

Om 8:30 staan we op de plek waar de boot heeft gelegen, niet veel later is ook Jeremy er. We zien het verdriet en de wanhoop in zijn ogen. Het is vandaag een sombere dag.

Wij zijn vastberaden. Het is een dubbel gevoel, je wilt Jeremy helpen, een antwoord geven, maar wat als we Rocky niet kunnen vinden in het water? Marja gaat vandaag duiken en we bespreken met Jeremy en een paar van zijn vrienden het duikplan, de signalen en de stappen als we Rocky vinden.

Marja trekt haar droogpak aan en ik bouw haar duikset op. Niet veel later staan we aan de waterkant. De duikbril gaat op, de lamp gaat aan en Marja trekt haar vinnen aan. Niet veel later ligt ze in het water. We klikken de seinlijn vast. Het is een groot oppervlakte om af te zoeken, maar wij haasten ons niet, we doen eerst alle veiligheids checks.

Duiker “ok”, Marja zakt af in het koude, donkere en troebele water van de Willemsvaart. Aan de seinlijn zie ik dat het ongeveer 4 meter diep is, Marja heeft de bodem bereikt en niet veel later beginnen we te zoeken binnen ons zoekpatroon. In de breedte, eerst langs de kant, bij het eindpunt geef ik Marja een seintje, dan keert ze, schuift ze op en gaan we terug naar het begin punt. We communiceren via de seinlijn.
Na 3 breedtes geef ik een seintje dat ze boven moet komen: overleg! De meeste spullen liggen bij het eindpunt en we besluiten om daar geconcentreerd te gaan zoeken.

We zijn inmiddels 20 minuten verder, het water is 6 graden en ondanks onze droogpakken voelen we als duiker de kou, maar Marja zet door, gedreven door een onwrikbare wil om troost te brengen, zodat Jeremy een laatste eer kan bewijzen aan zijn trouwe metgezel.

We zoeken met onze handen, al zwaaiend over de bodem. Marja komt heel veel tegen. En dan: Een zachte aanraking, een stille ontmoeting met een verloren ziel. Marja vindt Rocky. Ze geeft mij een seintje zodat ik Jeremy en zijn vrienden kan inlichten. Een vloek, een tier, woede en verdriet, je hoort het, je voelt het. Jeremy moet en kan zijn hoop los laten.

Niet veel later komt Marja boven met Rocky in haar armen. Samen leggen wij hem op de kant en dekken Rocky af. Ik zie Jeremy gehurkt zitten bij Rocky, een beeld van gebrokenheid en verdiet. Heel even lijkt de tijd stil te staan, een moment van verbondenheid.

Natuurlijk nemen wij afstand en een stukje verderop help ik Marja uit het water, we kijken elkaar even aan en geven elkaar een knipoog, we voelen hetzelfde en praten er straks over, niet nu! Niet veel later hebben wij alle spullen opgeruimd, ligt de seinvlag weer in de auto en heeft Marja zich omgekleed.

Op de kade ligt Rocky, onder een doek als stil monument. Jeremy is zijn hoop kwijt maar kan wel afscheid nemen van zijn trouwe maatje. Niet veel later helpen wij de dierenambulance en nemen afscheid, van Jeremy, zijn vrienden en van Rocky.

Met een knoop in onze maag rijden we terug naar Rotterdam, nu is het voor ons tijd om te praten! Wij danken Jeremy voor zijn vertrouwen en wensen hem heel veel sterkte met het verlies van Rocky en Floki.