Survival adventures
We worden gebeld vanuit Kolhorn, een sfeervol plaatsje in de kop van Noord-Holland. We hebben een vriend van Koen aan de telefoon, want Koen kan zelf niet bellen doordat zijn telefoon in het water ligt. De vraag is heel duidelijk: “kunnen jullie helpen en wanneer kunnen jullie er zijn?” We zijn gelukkig al onderweg in de auto, dus verzetten we direct de navigatie.
Bij aankomst in het kleine dorpje is het toch nog even zoeken, want het water de Bovenkolk loopt door het hele dorpje en er liggen overal bootjes afgemeerd. Een telefoontje doet wonderen en we krijgen de aanwijzing om langs het water naar een restaurant uit te kijken, waar Koen op ons zit te wachten.
Kolhorn lag vroeger als vissersdorp direct aan de Zuiderzee en speelde een belangrijke rol bij de overslag van turf en goederen langs de Westfriese Omringdijk. Waar de Bovenkolk tegenwoordig een rustige plek is voor de pleziervaart, herinneren de oude turfschuren nog altijd aan het rijke maritieme verleden van de schippers.
We parkeren de auto en met z’n allen bekijken we de locatie in een havenbox, waar tijdens het uitstappen de telefoon het ruime sop heeft gekozen en nu ergens in de box ligt.
De vrienden hebben zelf ook al gezocht en de resultaten daarvan liggen nog op de steiger, wat voor ons altijd minder goed nieuws is omdat de telefoon nu overal kan liggen. Toch beginnen we vol goede moed aan de duik, maar die moed zak ons al snel in de schoenen doordat de bodem werkelijk vol ligt met verloren spullen die de afgelopen jaren in het water zijn gevallen, variërend van rubberen matten tot en met meegesleurde metalen platen.
Na een half uur komt de duiker boven met een behoorlijk koud gevoel, waarna de metaaldetector wordt afgegeven omdat er simpelweg teveel metaal op de bodem ligt. Opgeven is geen optie voor ons team.
Hij belooft nog één baantje op de tast te doen, en dan, wat niemand meer verwacht had, komt de telefoon alsnog boven water! Opgelucht dat het toestel toch gevonden is wordt hij aangepakt, waarna we niet heel lang napraten omdat Koen aan het werk moet en wij door moeten naar de volgende klus. Het bedankje en het lachende gezicht van Koen maken de kou meer dan goed.