Eén sprong in het water leidt naar verloren telefoon

In de jachthaven van Wemeldinge is een groep vrienden vakantie aan het vieren. Ze liggen met hun boot aangemeerd aan de steiger en het is heerlijk weer. Het plan om even een verfrissende duik te nemen, wordt dan ook snel uitgevoerd. Als één van de mannen het water induikt, ziet hij ineens een pinpas door het water zweven. Met een snelle reactie weet hij de pas te pakken. Maar dan komt de logische vraag, waar is de telefoon met het hoesje waar de pinpas in zat?

Die kan eigenlijk maar op één plek liggen, op de bodem. Waarschijnlijk ergens onder de plek waar de pinpas door het water zweefde.

Hoe het precies heeft kunnen gebeuren, weet niemand. Maar één ding is duidelijk, de telefoon is weg. En dus hebben wij de eer om te gaan kijken of die inderdaad achter de boot op de bodem ligt.

Lange steiger, dus alles in één keer

Als we bij de haven aankomen, worden we al opgewacht. De boot ligt bijna aan het einde van een lange steiger. We besluiten de locatie deze keer niet eerst uitgebreid te bekijken en nemen gewoon alles tegelijk mee uit de auto. Dat scheelt een flinke wandeling.

We vragen nog of we een ladder mee moeten nemen. Het antwoord is duidelijk, “nee hoor je kan er via de boot weer uit.”

Dat scheelt weer een paar extra kilo’s om mee te sjouwen.

Wemeldinge ligt aan de Oosterschelde en is van oudsher sterk verbonden met scheepvaart, visserij en het water, iets wat je hier ook vandaag nog duidelijk merkt aan de jachthaven en de vele boten.

4,8 meter diep

Eenmaal op de steiger hebben we niet veel uitleg nodig. Het is meteen duidelijk waar het zoekgebied ligt. We krijgen alleen nog één belangrijk detail te horen, het is hier 4,8 meter diep. Nu weten we waar we aan toe zijn. Alles is klaar voor de duik en Marja gaat het water in. Voor het eerst sinds lange tijd maakt ze weer een zoutwaterduik. Stiekem hoopt ze vooraf op een beetje zicht.

En dat krijgt ze.

Bingo, daar ligt hij

Eenmaal in de buurt van de bodem heeft Marja inderdaad ongeveer een meter zicht. Voor onze begrippen is dat ontzettend veel. Op het moment dat ze de metaaldetector wil uitslaan, ziet ze tegelijkertijd de telefoon. Daar ligt hij. Het hoesje staat open en de telefoon staat recht overeind in de zanderige bodem.

Dat gaat wel heel snel.

Voordat Marja vanaf de bodem weer naar boven gaat, controleert ze nog even of er geen losse pasjes in de buurt liggen. Er is immers al een pasje uit het hoesje gevallen en we willen natuurlijk voorkomen dat er boven water alsnog een tweede zoekactie nodig is.

Maar rondom de telefoon ligt niets meer. Met een gerust hart kan Marja naar boven.

Een mooie zoutwaterduik

Heel rustig komt ze weer naar boven. Onderweg is er zelfs nog tijd om te genieten van een paar visjes en kwallen. Want eerlijk is eerlijk, het gebeurt niet iedere dag dat we tijdens een duik ook daadwerkelijk iets kunnen zien. Deze keer hebben we dus niet alleen een telefoon gevonden, maar ook nog een klein beetje kunnen genieten van de onderwaterwereld van de Oosterschelde.

De telefoon is terug, de pinpas was al gevonden en de vakantie kan gewoon verder.