Een telefoontje van Jort. Zijn iPhone 17 is in het water gevallen aan de kade van het IJ, recht voor de Barracuda Bar in Amsterdam. De paniek is groot. Hij heeft gelezen hoe lang een iPhone onder water kan overleven en krijgt het toestel maar niet uit zijn hoofd. Pas als de telefoon weer op het droge ligt, kan hij ontspannen.

Het IJ is al eeuwenlang de toegangspoort van Amsterdam. Waar vroeger VOC schepen af en aan voeren, genieten tegenwoordig duizenden mensen van het water langs de kades en terrassen. Helaas verdwijnen er af en toe ook telefoons tussen de basaltkeien.

Wanneer we aankomen, heeft Jort ons al gezien. Hij staat op van zijn ligbed en loopt mank naar ons toe. Op zijn voeten en vingers zitten verse pleisters. Natuurlijk vragen we wat er is gebeurd.

In geuren en kleuren vertelt hij zijn avontuur. “Bij het opruimen om naar huis te gaan, gleed de iPhone van het ligbed in het water. Gelijk ben ik er achter aangesprongen en heb mijn voeten open gehaald. Bij het zoeken op de bodem heb ik mijn vingers open gehaald. Dat was niet handig. Nu mogen jullie het proberen.”

Dat verhaal vertelt ons meteen genoeg. We weten hoe diep het water is, dat de bodem uit grote basaltkeien bestaat en dat iedere minuut voor Jort als een uur voelt. Daarom bouwen we snel onze duikuitrusting op. Jort kijkt een beetje verbaasd als hij ziet dat we met een complete uitrusting het water ingaan. We leggen uit dat die niet alleen bedoeld is om comfortabel te duiken, maar vooral om onszelf te beschermen tegen scherpe stenen, glas en andere voorwerpen op de bodem.

Terwijl we bezig zijn, loopt er een nieuwsgierig meisje rond. Ze stelt de ene vraag na de andere en natuurlijk nemen we daar even de tijd voor. Ondertussen wordt Jort steeds ongeduldiger. We proberen hem gerust te stellen, maar dat lukt maar half. Dan is het tijd om het water in te gaan.

Marja daalt af langs de kade. Op de bodem voelt ze de grote basaltkeien en werkt ze systematisch iedere kier af. Na ongeveer vijf minuten voelt ze iets bekends, precies tussen een basaltblok en de stalen damwand. Daar ligt de iPhone veilig klem.

Wanneer Marja boven water komt, hoort ze Jort nog net zeggen: “Dat duurde lang.”

Maar zodra hij ziet dat zijn iPhone het gewoon nog doet, verdwijnt alle spanning als sneeuw voor de zon. De opluchting is van zijn gezicht af te lezen en maakt plaats voor een brede glimlach. Dat blijft misschien wel het mooiste moment van iedere berging. Niet alleen omdat een telefoon wordt teruggevonden, maar vooral omdat de zorgen van iemand in één klap verdwijnen.