Het is zaterdagavond. Terwijl de stad Utrecht zindert van muziek, kleur en regenboogvlaggen tijdens de Canal Pride, rinkelt bij ons de telefoon. Bas aan de lijn. Zijn iPhone heeft besloten een spontane duik te nemen in de Oude Gracht. Plons, weg telefoon. Van tafel, recht het water in. En dat… hoorden we niet voor het eerst. De Oude Gracht is inmiddels bijna een tweede huis voor ons. Lees hier meer over eerdere duiken op deze plek.

Canal Pride & koude plons

Leuk detail: op datzelfde moment vaart de kleurrijke botenparade van de Utrecht Canal Pride vrolijk over de gracht. Duiken? Geen optie. Ons duikteam staat liever droog aan de kant dan tussen de dragqueens en discoboten. Dus spreken we af voor zondagochtend, vroeg. Héél vroeg.

08:00 – zonder Bas, met zijn beste vriend

Zondagochtend. De gracht is stil, de confetti nog nat. Bas zelf is er niet – iets met een feestje en een kater – maar gelukkig heeft hij zijn vriend Reinier gestuurd. Die weet precies waar de telefoon het water koos.

We bekijken samen een filmpje van de vorige avond, bepalen de exacte plek en gaan aan de slag.

Zoektocht in de modder

Duikset op, lijnen uit, Marja te water. De bodem hier is, zoals op veel plekken langs de Oude Gracht, weer net even anders. Dit keer ontdekt ze onder water een reeks planken tegen de kademuur. Bovenin: een kier van zo’n tien centimeter. Zou de telefoon…? Nee toch?

Gelukkig niet. Net over de rand, strak tegen de plank, bedekt met een laagje modder, ligt de iPhone vredig te wachten om gevonden te worden.

Even schoonvegen, en hop, werkend naar boven. Reinier blij. Wij blij. Bas (later op de dag): helemaal in de gloria.

Happy end

Nog even een droogadvies voor de zekerheid en dan inpakken.
Bas, je had geluk. En Reinier? Jij bent een topvriend.
Utrecht, bedankt voor de feestelijke chaos. Tot de volgende plons.