Nachtelijke duik bij de steiger van de KNZRV

Nachtduik bij de Koninklijke Clubsteiger

Het is vrijdagavond wanneer de telefoon gaat: “Mijn zoon is in het water gevallen in Muiden, bij de KNZRV, kunnen jullie helpen?”
Natuurlijk kunnen we dat. De vader is zelf duiker, maar hij weet: een telefoon écht werkend boven krijgen vraagt nét even een andere aanpak. En dus krijgen wij het vertrouwen om de duikklus te klaren bij de Koninklijke Nederlandse Zeil- en Roeivereniging — een plek waar het water net zoveel historie heeft als beweging.

Het terrein is bijzonder. De KNZRV is een vereniging met wortels die teruggaan tot de 19e eeuw, toen koningen en adel nog op zeilschepen paradeerden. Tegenwoordig vind je er wedstrijdteams, botenbouwers, roeiers… en zo nu en dan ook ons: de duikers met zaklampen, touwen en geduld.
We waren hier eerder — en dat werd ook meteen herkend. Terwijl we staan te wachten op Marvin horen we:
“He, komen jullie weer duiken?”
“Wat gaan jullie nu omhoog halen?”

De meeste die langs lopen kennen mensen ons nog van een eerder verhaal, dat lees je hier.

Niet veel later komt Marvin erbij en lopen we samen naar de plek waar het gebeurde. Hij vertelt dat hij in het water viel toen een loopplank weg gleed. Hij kon zichzelf nog net vasthouden — kletsnatte benen, maar veilig. Alleen… tijdens zijn val gingen zijn iPhone en MagSafe het water in.

Dan begint het bekende ritueel: Locatie beoordelen, vluchtroute checken, duik- en werkplan doorspreken, auto uitladen, omkleden, set opbouwen

Als je vaker meeleest, ken je het wel: het is bijna choreografie.

De duiker gaat te water. Laatste controle: masker, communicatie, automaat, alles oké. Afzakken. Vijf meter onder ons verdwijnt hij in het donker.

Al snel komt de eerste vondst boven: de pinpashouder — alleen níet meer vast aan de telefoon. Terug naar beneden.
Dit keer met metaaldetector.

Eerste piep. Raak. iPhone gevonden. En nog mooier: hij doet het nog.

Marvin blij. Zijn roeiteam blij. Vader opgelucht. Wij? Wij nog steeds droog (nou ja… relatief) en tevreden.

We krijgen koffie aangeboden. Maar zoals altijd: Eerst opruimen, dan genieten.
Daarna smaakt die koffie dubbel zo lekker.

Marvin wilde niet op de foto, dus we zijn creatief geweest!