We worden gebeld door Wim. Zijn zoon Bradley is op een afgesloten terrein met garageboxen in Cruquius over de kop geslagen met een pitbike. Hij maakt een salto en belandt in een sloot. Niet alleen de pitbike ligt nog in het water, ook de gloednieuwe iPhone is mee het water in gegaan.

Na een kort overleg vertellen we Wim dat we natuurlijk kunnen komen zoeken, maar dat er een behoorlijke uitdaging ligt. De telefoon kan door de val diep in de modder zijn weggetrapt. Even later belt Wim terug. We willen toch wel heel graag dat je komt zoeken.

De navigatie gaat direct aan en ongeveer een half uur later staan we bij het terrein. Ook Wim en Bradley zijn inmiddels gearriveerd. Het hek wordt voor ons open gedaan en we rijden naar de plek waar het allemaal is gebeurd.

Bradley vertelt hoe hij terecht is gekomen. Vanaf het moment waarop hij tegen het lage kademuurtje botst tot de plek waar hij uiteindelijk in het water terechtkomt, zit ongeveer zes meter. Het is een klein wonder dat hij hier zonder al te veel schade vanaf komt. Bradley zelf belandt naast de pitbike.

Cruquius ligt in de Haarlemmermeer, een gebied dat in de negentiende eeuw is drooggemalen met onder andere het beroemde stoomgemaal Cruquius. Tussen 1840 en 1845 werd de Ringvaart aangelegd en in 1852 viel de Haarlemmermeer definitief droog.

We besluiten eerst zonder duikuitrusting het water in te gaan. De pitbike wordt al snel gevonden en aangehaakt, maar hem vervolgens uit de sloot krijgen blijkt nog een hele klus. Gelukkig is inmiddels ook de vriendengroep gearriveerd en met vereende krachten lukt het om de pitbike op de kant te krijgen.

Voor Marja gaat de zoekactie ondertussen verder. Af en toe krijgt ze een zwak signaal, daarna weer een sterker signaal. Helaas ligt de telefoon te diep om hem zomaar te pakken. Marja steekt een drijvende tak in de bodem als herkenningspunt en gaat terug naar de kademuur.

Daar wordt haar duikset naar beneden gebracht en kan ze haar uitrusting aantrekken. Na de nodige controles gaat ze terug naar de tak. De sloot ligt vol met rommel en onder water is het daardoor bepaald geen ideale zoekplek.

Bij de tak laat Marja zich naar de bodem zakken. Het signaal blijkt uiteindelijk van een blikje te komen. Dat is niet helemaal de buit waarop we hopen.

Na ongeveer een half uur zoeken met de duikset op haar rug besluiten we het aan de overkant van de sloot te proberen. Daar krijgt Marja vrij snel een mooi signaal. Even later worstelt ze zich met de nog werkende iPhone in haar hand terug naar de kademuur.

Eenmaal op het droge volgen er heel wat bedankjes. En dan is er nog de pitbike. Terwijl Marja onder water naar de telefoon zoekt, zijn de vrienden alvast gaan sleutelen. Binnen de kortste keren krijgt ook de pitbike weer leven.

Een flinke val, een pitbike in de sloot en een iPhone die zich diep in de modder verstopt, maar uiteindelijk komt alles weer boven water. Een avontuur met een mooie afloop.