iPhone
Harlingen
door Jochem Lub

De telefoon die geen fan was van de Rozengracht

Het begint allemaal met appjes. “Mijn telefoon is in de Rozengracht gevallen. Kunnen jullie iets betekenen?”
De Rozengracht is een van die oude Harlinger waterlopen waar vroeger schepen af en aan voeren en waar nu vooral fietsen, brillen en — inderdaad — telefoons een nat avontuur beleven.

We appen heen en weer, beantwoorden alle vragen zo goed mogelijk en bellen nog even met Yldau om haar gerust te stellen. De vindkans is groot, vertellen we, en meestal doet een telefoon het na de duik gewoon weer.

Maar Yldau twijfelt enorm. In de paniek na de plons heeft ze de halve buurt gemobiliseerd.
Met harken, handen en heldhaftige pogingen is er gezocht, zonder resultaat. Dat horen we wel vaker!
Tot een buurtbewoner zei: “Laat hem toch gewoon opduiken, ik heb dat in de krant gelezen!” Het zou zomaar dit artikel kunnen zijn.

En zo kwam ze bij Recovery Divers terecht.
Op onze site staat duidelijk dat zelf zoeken niet handig is, omdat de bodem dan snel verstoord raakt.
Een beetje schuldbewust zegt ze: “We hebben best wel gezocht, ga je hem wel vinden?”
Garantie geven we nooit, maar de kans was nog steeds groot.

We spreken af voor de volgende dag. Ondanks de kou komt een waterig zonnetje zich zien, precies het soort weer dat in Harlingen normaal gesproken ‘prachtig’ genoemd wordt.

Binnen no-time staan we klaar. Seinlijn vast, metaaldetector aan, rustig afzakken.

Eerst scannen we een paar meter langs de kademuur.
Niets.
Dan draaien we om en nemen we een baantje van twee meter richting de muur.
Yesss, een telefoon.

Drie minuten duiken. Meer was er niet voor nodig.

We komen boven, houden het toestel omhoog en Yldau’s gezicht verandert meteen van stress naar pure opluchting.
De hele buurt kijkt mee — logisch, die zaten er natuurlijk al een dag in.
Ze roept enthousiast: “Ja hoor, ik heb hem weer en hij doet het ook nog!”

En zo werd een hark-missie alsnog een succesverhaal.

Gerelateerde succesverhalen