De telefoon die niet in De Nieuwe Mark lag

De Nieuwe Mark — ooit onderdeel van het oude Bredase waternetwerk — staat bekend om zijn rustige stroming, historische kademuren en… dingen die er in vallen. Fietsen, brillen, telefoons, wij hebben er inmiddels een mooi overzichtje van. En dit keer worden we gebeld door Lois.

Lois heeft haar telefoon verloren. Of wij kunnen helpen? Natuurlijk!
We vragen haar om een pinpoint en even later verschijnt het appje. Ze heeft zelfs een rode lijn getekend waar de telefoon zou kunnen liggen. Alleen… die rode lijn is zo’n 20 meter lang. Dat is meer zoekgebied dan sommige van onze eerdere complete duiken. Toch zeggen we toe, met één verzoek: “Denk nog even goed na waar het precies gebeurde.”
Volgens haar vriend komt dat wel goed zodra ze er staat.

Twee dagen later staan we op tijd bij De Nieuwe Mark. Aan de overkant ligt een ponton waar we al vaker gedoken hebben. Omdat de kademuur hoog is, besluiten we daar het water in te gaan.
Maar dan komt Lois aanlopen en zegt:
“Het is toch een heel stuk verderop.”
En weg is ons mooie plan.

We lopen met z’n allen naar de nieuwe plek. Precies waar de kademuur ophoudt, loopt een steile, gladde helling het water in. Dáár, tussen de kant en de steiger, is de telefoon verdwenen.

Lois vertelt wat er is gebeurd. Ze was met haar vriendin op stap toen een groep jongens hen tegemoet kwam. Eén van hen botste expres tegen haar aan.
“Ik verloor mijn evenwicht, viel om en rolde zo de helling af.”
Een onverwachte duik dus, inclusief dikke winterjas. Omstanders hebben haar gelukkig meteen op de kant geholpen.
Alleen de telefoon… die is blijven liggen.

Tijd om te duiken.
We sjouwen de spullen naar beneden. De helling ligt vol natte, glibberige herfstbladeren, dus het kost ons wat acrobatiek, maar binnen een kwartier zijn we klaar om te beginnen.

In het water wacht een verrassing:
Precies op de vierkante meter waar we moeten zoeken ligt een fiets.
We zoeken eromheen, maar geen signaal.
Dan: terug naar boven, metaaldetector afgeven en eerst die fiets verplaatsen.

En precies dán gebeurt het onverwachte.

Lois staart naar de bladeren op de helling, fronst en zegt:
“Ik zie daar iets liggen…”
Iemand die dichterbij staat bukt, schuift wat bladeren weg en… jawel.
Daar ligt de telefoon gewoon op de kant.

Niet in De Nieuwe Mark.
Niet onder de fiets.
Niet in 20 meter zoekgebied.

Maar gewoon tussen de herfstbladeren.

Het maakt de duik misschien anders dan verwacht, maar gelukkig wel met een mooie afloop.

Van onze redactie: vanwege privacy is er een AI-afbeelding gebruikt. Lois wilde niet herkenbaar op beeld, volledig begrijpelijk, en we respecteren dat natuurlijk.