Telefoon teruggevonden aan de Scheepsboulevard

Het is avond als we een oproep krijgen: bij de Scheepsboulevard in Helmond is tijdens het vissen is een telefoon overboord gegaan. We krijgen een exacte locatie door — dat moet geen mysterie worden. Afspraak: team belt als we er zijn. De bewoners wonen echt om de hoek; ze kunnen er met één minuut zijn.

Eenmaal aangekomen ziet het er toch wat afgelegen uit; duidelijk een favoriete visstek. Ondanks het late uur zit er nog iemand te vissen — hij kijkt ons een tikje verbaasd aan, waarschijnlijk denkend: wat is hier aan de hand? Een minuut later rijdt er een auto voor en stappen twee mannen en twee jongens uit. Het verhaal is snel verteld: halverwege de kademuur zit een balk. Iemand probeerde een vis met één voet op die balk op te halen — en ja hoor, daar ging het mis: de telefoon gleed uit het borstzakje zo het water in. Duidelijk verhaal, heldere taak.

We bouwen op: afdaallijn klaar, trap in het water zetten — spannend, want het water blijkt diep en de trap is net lang genoeg. Er wordt nog even gegrapt vanaf de kant: “we krijgen je er echt wel uit hoor” — ze hebben geen idee hoe zwaar onze uitrusting is. Dat levert altijd wat lachmomenten op voordat het serieuze werk begint.

Marja volgt het plan: afdaallijn, strak zoeken langs de lijn — en snel blijkt waarom we trots zijn op ons vak. Binnen één minuut zakt ze neer, voelt iets en ziet de telefoon strak naast de afdaallijn liggen. Eén ruk, en ze is boven. Klaar. Check, telefoon in handen, opgeluchte gezichten aan de kant. Zoals meestal geldt: het op- en afbouwen duurde veel langer dan het daadwerkelijke duiken — maar hé, dat hoort erbij. Een lekker snel rondje op dit late uur, missie geslaagd.