Vroeg uit de veren voor een telefoontje onder water

Het is nog vroeg als de telefoon gaat. Zo vroeg dat we eerst op zoek moeten naar een bril en een beetje oriëntatie. Aan de andere kant van de lijn horen we de schipper én eigenaar van de Time Bandit. Slaperig, maar duidelijk: er is een telefoon in het water gevallen. En ja, hij deed het nog toen hij verdween.

De locatie? Aan de rand van Nieuwegein. We kijken even mee op de kaart en weten meteen: hier kunnen we duiken. Afspraak gemaakt, rond 10.00 uur zijn we er. Tijd om een team te regelen. Gelukkig krijgen we snel positieve reacties en voordat de koffie goed en wel is ingewerkt, staat alles op groen.

Eerst kijken, dan doen

Bij aankomst is het schip snel gevonden. Nog vóór we ons voorstellen, loopt het team alvast langs de kade. Waar kunnen we veilig in het water? Waar komen we eruit? En minstens zo belangrijk: hoe gaan we dit aanpakken?

Dit deel van het gebied is typisch Nederlands waterwerk. Ooit aangelegd voor transport en waterbeheersing, nu vooral een plek waar wonen, varen en werken samenkomen. Dat betekent: kades, schepen, steigers en… weinig ruimte. En precies dát maakt deze duik interessant.

We worden al snel gespot en maken kennis met het schippers-echtpaar en de matroos. Fijn detail: ze kunnen exact aanwijzen waar de telefoon het water in is gegaan. Dat scheelt tijd én meters zoeken.

Tien centimeter ruimte

Het plan wordt zorgvuldig doorgenomen. Tussen de kade en het schip zit ongeveer tien centimeter ruimte. Dat betekent: aanhaken, gecontroleerd langs de kademuur naar beneden en over de bodem richting de plek waar de lamp hangt. Op papier klinkt het als een appeltje-eitje.

Maar zoals zo vaak onder water: de praktijk heeft andere plannen.

Eenmaal op de bodem blijkt er een obstakel te liggen. Geen drama, maar wel reden om het plan aan te passen. De duiker besluit ongeveer één meter onder het wateroppervlak richting de afdaallijn te gaan en pas daar af te zakken. Flexibiliteit is tenslotte net zo belangrijk als voorbereiding.

Even zoeken, dan raak

Eenmaal beneden is het toch nog even zoeken. De bodem is onrustig, met het nodige aangespoelde materiaal. Maar na ongeveer een kwartier is het raak. De telefoon komt tevoorschijn en wordt stevig vastgehouden.

De terugweg gaat precies zoals de heenweg: gecontroleerd, rustig en zonder verrassingen. Boven water wordt de telefoon dankbaar aangenomen.

Hoewel de telefoon inmiddels al vervangen was, is de schipper zichtbaar opgelucht. Al zijn wachtwoorden, inlogcodes en belangrijke gegevens stonden op dit toestel. Nu kan hij weer overal bij. En die extra telefoon? Die krijgt een mooi tweede leven bij zijn vrouw, zo horen we.

Missie geslaagd

Geen grote woorden, geen spektakel, maar wel een strak uitgevoerde duik met een goed resultaat. En daar doen we het voor.

Meer verhalen over telefoons, kades en slimme duiken lees je op:
👉 https://recoverydivers.nl/succesverhalen/