We zijn nog maar net onderweg vanuit Amsterdam of de telefoon gaat alweer.
“Mijn telefoon ligt in de haven, kunnen jullie die opduiken?”
Dat soort vragen beantwoorden we bij Recovery Divers graag met één woord: natuurlijk.

Maar eerst maken we onze eerdere klus in Amsterdam af. Dat verhaal lees je hier:

Na die duik zetten we de kachel in de auto op standje tropisch. Natte pakken, koude vingers en een warme auto: het blijft een gouden combinatie. Navigatie omgezet, eerste afrit genomen en koers richting de haven. Binnen het uur staan we aan het water.

Voor ons geen onbekende plek. We doken hier eerder al eens naar een zonnebril. Dat verhaal vind je hier: https://recoverydivers.nl/duiken-naar-belgische-zonnebril-in-culemborg/

Een haven met geschiedenis (en vondsten)

Deze haven is al eeuwenlang een plek van komen en gaan. Ooit lagen hier handels- en vissersschepen, werd er geladen en gelost en verdween er vast ook wel eens iets onbedoeld overboord. Waar vroeger touwen, gereedschap en munten naar de bodem zakten, zijn het tegenwoordig vooral telefoons, sleutels en zonnebrillen die hun weg naar beneden vinden. De bodem is hier dus een soort tijdcapsule… met een modern randje.

Een vrolijk ontvangst

We worden begroet door een vrolijk drietal. Met een lach vertellen ze wat er de avond ervoor is gebeurd. Eén van hen wilde van de boot op de steiger stappen. Dat ging nét niet helemaal volgens plan. Tijdens die beweging werd de telefoon uit zijn zak geduwd en verdween direct het water in. Wat een pech.

Het goede nieuws: hij weet nog precies waar het gebeurde. Dat scheelt een hoop zoekwerk en verhoogt de kans op succes aanzienlijk.

Plan maken en te water

Na kort overleg besluiten we het slim aan te pakken. Ongeveer twintig meter verderop ligt een lage steiger met een stenen trap richting de dijk. Een perfecte plek om het water in en uit te gaan. Daar maken we dankbaar gebruik van.

Eenmaal in het water zwemmen we rustig naar de juiste boot. Lijnen aanhaken, check, dubbelcheck en dan afzakken richting de bodem. De metaaldetector doet zijn werk en laat al snel weten dat er iets ligt wat daar niet hoort.

Binnen enkele minuten is het raak. De telefoon komt los van de bodem en gaat mee omhoog. Missie geslaagd.

Koude handen, warme vreugde

Terug bij de steiger bouwen we af en ruimen we op. Ondertussen krijgen we nog een onverwachte voorstelling. Blauw van de kou kijken we hoe Farid en zijn vriend midden op het parkeerterrein een spontane vreugdedans uitvoeren. Een dans die duidelijk niets met ritme te maken heeft, maar alles met blijdschap.

Dat zijn de momenten waar we het voor doen. Gouden momenten.

Farid wilde zelf niet op de foto, maar zijn vriend wel. En zo eindigt deze onverwachte, maar zeer geslaagde duik met een lach, een droge telefoon en een mooi verhaal erbij.