We krijgen een telefoontje uit Willemstad. In de haven bij Jachtmakelaardij Kappers ligt een stel met een boot die geen kant meer op kan. Een touw is stevig in de schroef terechtgekomen. Zelf heeft Dirk al een kijkje genomen, maar zonder duikuitrusting blijkt het al snel een onmogelijke klus. Alle hoop is op ons gevestigd.

Dirk weet precies wanneer het misgaat. Terwijl hij door de sluis vaart, voelt hij ineens dat er iets in de schroef terechtkomt. Vanaf dat moment dobbert hij stuurloos rond. Na twee sleepacties komt hij veilig in de haven terecht, waar hij mag blijven liggen totdat het probleem is verholpen.

Willemstad is niet zomaar een havenstad. Deze historische vestingstad aan het Hollands Diep werd in de zestiende eeuw versterkt om belangrijke scheepvaartroutes te beschermen en staat vandaag de dag nog bekend om haar karakteristieke haven en vestingwerken.

Een paar uur later staan we op de steiger. Nou ja, bijna dan. Nog voordat we onze spullen hebben uitgeladen, worden we al opgewacht. We hoeven niet lang na te denken over de aanpak, want we krijgen direct te horen: “Jullie kunnen er via mijn boot uit. Ik heb de trap al uit gehangen.” Regeren is vooruitzien.

Na de gebruikelijke controles gaat de duiker het water in. Al snel bereikt hij de schroef en ziet direct wat het probleem veroorzaakt. Een dik touw zit muurvast om zowel de schroef als de schroefas heen gewikkeld. Eén ding is direct duidelijk: dit wordt geen kwestie van even losknopen.

Het touw zit zo stevig vast dat het op meerdere plekken moet worden doorgesneden. Gelukkig werkt alles mee en na ongeveer een kwartier is de klus geklaard. De schroef draait weer mooi rond en er zijn geen zichtbare beschadigingen te vinden.

Voor Dirk betekent dat goed nieuws. Hij kan zijn tocht weer vervolgen. Alhoewel, als het aan hem ligt, zet hij vanaf nu toch liever zijn zeilen bij.