We krijgen een aanvraag binnen van de vader van Isa. Of we kunnen helpen om de telefoon van zijn dochter uit de sloot te halen? Natuurlijk kunnen we dat. Nog dezelfde dag rijden we met de auto naar het huis van Isa in Heerhugowaard om de verloren Samsung weer boven water te krijgen.

Bij aankomst staat haarbroer al klaar. Isa moet werken, maar gelukkig kan haar broer precies vertellen wat er is gebeurd. Isa heeft een bierflesje in de ene hand en haar Samsung telefoon in de andere. Je raadt al welke van de twee ze eigenlijk in het water wil gooien. Inderdaad, niet het bierflesje, maar haar telefoon belandt in de sloot. En dat is extra vervelend, want haar rijbewijs zit achter haar telefoon.

Er ontstaat direct paniek. Eerst proberen ze zelf de telefoon te vinden met een schepnet, maar dat blijkt geen succes. De sloot staat vol met waterplanten en met een beetje pech haal je vooral een flinke portie groen uit het water, maar geen Samsung. Ook zelf het water in gaan levert niets op. Tijd dus om de professionals erbij te halen.

Heerhugowaard heeft sowieso een bijzondere relatie met water. De plaats ligt in een droogmakerij die ontstond nadat de voormalige Zuiderwaert in de 17e eeuw werd drooggelegd. De polder werd ingericht met een uitgebreid netwerk van sloten en watergangen om het water te beheersen, waardoor een sloot hier letterlijk onderdeel is van eeuwenoude watergeschiedenis.

Wij bouwen de duikuitrusting op en controleren alles nog een keer. Zodra de duikspullen klaar zijn, gaat Jochem het water in. Broerlief heeft zo goed mogelijk aangewezen waar de telefoon ongeveer te water is geraakt.

Omdat het zoekgebied behoorlijk groot is, pakken we het systematisch aan. Jochem maakt baantjes door het water, zodat ieder stukje wordt afgezocht en de kans steeds groter wordt dat hij de telefoon tegenkomt.

En dan is het bij het allereerste baantje meteen raak. Jochem heeft beet. Geen vis, geen waterplant en ook geen oude slootbodem, maar de Samsung van Isa. Precies waar we voor komen.

Iedereen is namens Isa natuurlijk superblij. De telefoon is gevonden en kan weer uit het water. Daarna bouwen we alle duikspullen af en geven we broer de drooginstructies mee. Ook bellen we de vader van Isa nog even om alles haarfijn uit te leggen en hem te bedanken voor de gastvrijheid.

Een telefoon verliezen is vervelend, maar soms is de oplossing verrassend dichtbij. In dit geval zelfs letterlijk bij de eerste duik.