Als we aan het begin van de avond in de auto stappen richting Nes aan de Amstel, weten we precies waar we moeten zijn. Daar wacht Karel ons op. Eerder die dag zat hij ontspannen op een stoel op een drijvende vlonder in de Amstel. Tot zijn telefoon precies tussen twee steigerplanken verdwijnt. We blijven ons erover verbazen hoe een opening van nog geen centimeter breed een telefoon moeiteloos laat verdwijnen. Floep, weg is hij.

Nes aan de Amstel is een klein, karakteristiek dorp aan de rivier de Amstel, midden in het Groene Hart. Al eeuwenlang speelt het water hier een belangrijke rol en juist daarom komen we er regelmatig voor zoekacties waarbij spullen in de rivier verdwijnen.

We duiken vaker onder vlonders en steigers, dus we hebben al snel een plan van aanpak. Normaal gesproken weten we precies waar een telefoon terecht kan komen. Maar zodra Marja onder water verdwijnt, blijkt deze steiger net even anders dan de meeste.

Onder de vlonder staat een wirwar van palen. Niet alleen recht omhoog, maar ook schuin geplaatst. Dat maakt de zoektocht een stuk lastiger. Marja tast voorzichtig alle balken af. Het zou namelijk zeker niet de eerste keer zijn dat een telefoon precies op een schuine balk blijft liggen in plaats van op de bodem.

Na ongeveer vijf minuten besluiten we het zoekgebied iets uit te breiden. Rond iedere paal wordt de bodem zorgvuldig afgezocht. Dan, na een kwartier zoeken, voelt Marja ineens die herkenbare vorm waar iedere zoekduiker op hoopt.

Even later komt ze boven met de telefoon stevig in haar hand. Karel pakt hem enthousiast aan. Dat blijft iedere keer weer een prachtig moment om mee te maken.