Verloren telefoon zorgt voor vreugdedans in Utrecht

Vanavond gaan we duiken voor drie jonge mannen uit Jemen. Eén van de drie is al fietsend zijn telefoon verloren vanaf de Bezembrug aan de Oudegracht aan de Werf in Utrecht. Normaal gesproken draait een zoekactie vooral om de eigenaar van het verloren voorwerp, maar bij deze telefoon ligt dat toch net even anders.

De eigenaar spreekt alleen Arabisch en eigenlijk alles staat op zijn telefoon. Als deze telefoon niet boven water komt, moeten zijn vrienden hem helpen om alles wat digitaal is opnieuw aan te vragen. Dat betekent dus niet alleen een verloren telefoon, maar mogelijk ook een flinke berg extra werk.

De Utrechtse Oudegracht is bovendien geen gewone gracht. De gracht werd in de 12e eeuw aangelegd en de werven speelden eeuwenlang een belangrijke rol bij het aanvoeren, lossen en opslaan van goederen, waardoor juist deze kades en het water eronder een bijzondere plek vormen in de geschiedenis van Utrecht.

Een behulpzaam ontvangst

We komen bijna gelijk aan en onze vrienden helpen maar wat graag om alle spullen de steile trap af te dragen naar de kade. Ze zijn allerminst verlegen en al snel ontstaan er hele gesprekken.

Ook wordt er hulp aangeboden om op de uitkijk te staan. Dat aanbod slaan we natuurlijk niet af. Als er voor een brug gedoken moet worden, kun je tenslotte niet genoeg uitkijk hebben.

We vragen de vrienden om het direct aan de duikploegleider door te geven als er een bootje aankomt. Het is inmiddels elf uur in de avond en we verwachten eigenlijk geen bootjes meer, maar je weet maar nooit.

Baantjes trekken onder de brug

Het plan is om evenwijdig aan de brug baantjes te trekken. Bij het eerste baantje gaat de metaaldetector nog mee. Al snel blijkt dat dit niet bepaald een succesnummer is. Om de tien centimeter gaat de detector af. De bodem ligt namelijk vol met blikjes. Na één baantje is de conclusie duidelijk, de metaaldetector mag terug naar de kant.

De volgende baantjes worden op de tast afgezocht. Steeds eindigt de zoektocht bij de meerpalen. In het vierde baantje besluit Marja om bij de meerpalen toch wat uitgebreider te zoeken. Dat blijkt een uitstekende beslissing.

Bingo, daar is de telefoon

Tussen de kademuur en een meerpaal voelt Marja met haar vingertoppen iets met een glad oppervlak. Met wat rek en strekwerk lukt het om bij het object te komen.

Het blijkt de telefoon te zijn. Wat er daarna gebeurt, doet iedereen glimlachen. Er klinkt een luid gejuich en de vreugdedansen beginnen.

Eenmaal op de kant begint het feest gewoon opnieuw. Niet alleen de eigenaar is ontzettend blij, ook zijn vrienden zijn mega enthousiast. De telefoon is terug en daarmee hoeft er gelukkig geen complete digitale administratie opnieuw opgebouwd te worden.

Een mooie afsluiting van een stevige zoektocht in de Oudegracht.

Ook de spullen gaan mee

En alsof de vreugde nog niet genoeg is, worden we ook nog geholpen om alle spullen weer terug te brengen naar de auto. Die staat namelijk niet bepaald om de hoek, het is ongeveer tien minuten lopen.

Na een stevige duik, een telefoon teruggevonden en een groep bijzonder enthousiaste helpers kunnen we uiteindelijk alles weer in de auto leggen.

Soms is een telefoon zoeken dus niet alleen een duikactie, maar ook een avondje samenwerken. En deze keer eindigt het gelukkig met precies waar iedereen op hoopt, de telefoon weer terug bij de eigenaar.