Dit is een bijzonder verhaal dat zich afspeelt op het terrein van Scouting Erskine in Amsterdam. Gedurende de dag hebben we meerdere keren contact met Tessa. Haar man is zijn trouwring kwijtgeraakt, waarschijnlijk op het terrein van de scouting. Pas onderweg naar huis ontdekt hij dat de ring verdwenen is.

Tessa en haar man hebben geen rust. Ze zijn na 25 jaar samen zijn in mei in het huwelijksbootje gestapt. De trouwringen zijn speciaal voor hen gemaakt en hebben daardoor een enorme emotionele waarde. De zoektocht is inmiddels al flink uitgebreid. De loods op het terrein is helemaal uitgekamd, het gras waar hij heeft gelopen is met een metaaldetector nagezocht en ook de auto en de boot zijn gecontroleerd. Eigenlijk is alles al aan de beurt geweest.

Scouting Erskine bestaat sinds 1946 en is sinds 1955 een waterscoutinggroep. De groep heeft sinds 1961 een clubhuis aan het Jollenpad aan het Nieuwe Meer, waar ook een eigen haven en steigers zijn.

Nu is de hoop op ons gevestigd. Er worden twee mogelijke plekken in het water aangewezen. We geven nogmaals aan dat zoeken natuurlijk geen garantie geeft en dat er ook een kans bestaat dat we de ring niet vinden. We zien hoeveel emotie erbij komt kijken en voelen ons daardoor ook zeer betrokken bij de zoektocht.

Eenmaal in het water beginnen we bij de eerste plek. We zoeken zorgvuldig, maar zonder resultaat. Daarna volgt de tweede locatie. Baantje voor baantje wordt het water afgezocht, maar ook daar zien we geen ring. Zonder trouwring komt Marja weer op de kant. De emotie slaat toe en er wordt een traantje weggeveegd. We draaien ons even bescheiden om en geven Tessa en haar man de ruimte om bij te komen.

Eenmaal terug bij de auto nemen we afscheid van Tessa. Ondanks het feit dat de ring nog steeds niet gevonden is, bedankt ze ons voor onze tijd en hulp. Daar wordt zelfs het team even stil van. Een beetje bedrukt worden de duikspullen in de auto gezet.

En dan…

Een harde roep over het terrein:

“MARJA”

Het team kijkt elkaar aan en loopt snel terug het terrein op.

Daar staat de man van Tessa met de trouwring in zijn handen. Gevonden in het gras.

Dit keer zijn het tranen van geluk. Ook bij ons is de vreugde enorm. Wat mooi om te zien hoe blij ze samen zijn. Na een hele dag zoeken is de trouwring uiteindelijk toch boven water gekomen, alleen niet dankzij onze duik. Tessa heeft nog een fles champagne staan. Die gaat er vanavond aan geloven.

Wel gedoken, niet door ons gevonden, maar dat kon ook niet….