Het verhaal begint in Leiden, bij restaurant Stadhouder. Tijdens een gezellige avond belandt de telefoon van Tijn precies op een plek waar niemand graag iets laat vallen. Hij glijdt in de smalle spleet tussen de kademuur en het terrasschip. Zelf zoeken heeft geen enkele zin. De enige manier om erbij te komen is via het water.

Leiden staat bekend als de stad van de ontdekkingen en heeft, na Amsterdam, het grootste aaneengesloten grachtenstelsel van Nederland. Juist die historische grachten zorgen voor prachtige terrassen aan het water, maar af en toe verdwijnen er ook telefoons op plekken waar alleen een duiker nog bij kan.

Wanneer we aankomen maken we kennis met Tijn. Lachend wijst hij aan waar zijn telefoon ongeveer moet liggen. We stellen hem gerust. Dit soort zoekacties hebben we al vaker uitgevoerd. Het komt goed.

We kennen deze kademuur inmiddels behoorlijk goed en weten precies waar we veilig het water in en uit kunnen. Dat scheelt tijd en zorgt ervoor dat we snel kunnen beginnen.

Niet veel later is alles gereed. Terwijl Tijn plaatsneemt op het terras en vol vertrouwen toekijkt, gaat Marja het water in. Ze zwemt rustig om het terrasschip heen zodat ze onder water de kortste route naar de zoeklocatie heeft. Bij de plek waar de telefoon is gevallen daalt ze langs de afdaallijn af. Zo weet ze zeker dat ze precies op de juiste plek begint.

Eenmaal beneden pakt Marja haar duiklamp. Vrijwel direct valt haar oog op de telefoon. Alsof hij geduldig op haar ligt te wachten. Ze pakt hem op en zwemt voorzichtig achteruit langs de kademuur terug naar de uitgang.

Wanneer Marja bovenkomt, kijkt iedereen verrast op. Dat ging wel heel snel. Binnen enkele minuten staat ze alweer op de kade met de telefoon in haar hand.

Daarna geven we Tijn ons bekende droogadvies. Aan zijn glimlach zien we meteen dat hij ons een beetje voor de gek houdt. Hij heeft zich vooraf goed ingelezen en weet eigenlijk al precies wat hij moet doen.

We nemen hartelijk afscheid. Hopelijk hoeven we elkaar niet nog eens te zien voor een verloren telefoon. Al zijn we altijd in voor een kop koffie of een gezellig drankje, zolang de telefoon maar veilig op tafel blijft liggen.