Duiken in Groningen: een feestje voor Bernie!

Het is 14 januari als we een email krijgen van Bernie:

“Hallo recovery duikers,

Ruim twee weken terug is mijn telefoon in het water gevallen, en jammer genoeg pas sinds gisteren weet ik van jullie bestaan.
Daarom wilde ik met jullie overleggen of het zin heeft dat jullie hier nog eens achteraan duiken. En of jullie er ook zin in hebben. Groningen ligt voor jullie niet echt op een doorreisroute denk ik en het is vervelend koud. Bovendien heeft een uur magneetvissen niets opgeleverd.
Ik zou het heel leuk vinden als de telefoon weer boven water komt, maar het is geen halszaak. De kosten gaan daarom een rol spelen, dus als je daar iets zinnigs over kunt zeggen helpt dat.

* Telefoon op 28 dec in de plomp gevallen, bij de Zuiderhaven Sluisbrug in Groningen (tegenover Bij de Sluis 5, 9726 AN),

* Gisteren ruim een uur te vergeefs gezocht met een Magnetar Barbarian vismagneet, de sterkste in z’n soort.
2 tot 2,5 m diep, veel bladeren op een zompige bodem (er staan bomen langs het water) en vermoedelijk een winkelwagentje dat vastgezogen in de modder in de weg lag.

Zullen we voor het vervolg even bellen?

Vriendelijke groet, Bernie”

We bellen Bernie meteen op en hebben het over de mogelijkheden en kansen. Door de omschrijving van de magneetvis actie weten we meteen wie er heeft geholpen, onze volger en Facebook vriend: Jan Duurt Dijkman.

Eigenlijk weten we ook meteen dat het een kansloze actie was, de Samsung S10 van Bernie blijft namelijk niet plakken aan een magneet, want er zit nauwelijks metaal in! Dus: afspreken en naar Groningen.

Op vrijdag stappen we vroeg in de auto, om 7:00 starten we de auto voor een rit van bijna 3 uur naar Groningen. Frank komt ook helpen en onderweg houden we elkaar op de hoogte waar wij zijn, voor Frank is het een iets korter ritje en hij is er ook eerder. Als ik aankom lopen we even nar de brugwachter, ondanks dat we al toestemming hebben is het ook voor de brugwachters fijn dat ze weten wat we doen en waar.

Daarna lopen we door voor een koffie, we hebben nog tijd over, want het verkeer zat heel erg mee.

Om 10:30 is Bernie er ook en niet veel later komt Jan Duurt aangereden. Hij weet dat er nog een winkelwagentje ligt en haalt deze voor ons weg, zodat we er tijdens de duik geen last van hebben.

Bernie kan precies aanwijzen waar de telefoon in het water is gevallen, maar omdat er al gezocht is, kan de telefoon nu overal liggen. Ik trek mijn pak aan en Frank bouwt ondertussen mijn set op, tijdens het wachten op Bernie hebben we de communicatie al in orde gemaakt. We zijn el klaar voor!

Niet veel later lig ik in het water bij het bruggetje, de communicatie werkt, het masker lekt niet, ik ben comfortabel, we kunnen beginnen met zoeken. Al snel merk ik dat Jan Duurt een fiets heeft laten liggen op de bodem, die kan hij er later nog een keer uithalen, wij zoeken gewoon door, baantje voor baantje, ik hoor via de koptelefoon dat de mannen het boven water ook koud hebben, met de nadruk op ook, want ik heb het ook fris, maar het is goed te doen.

Na 20 minuten zoeken heb ik, tussen alle blikjes en fietsen een mooi strak signaal, de telefoon van Bernie! Frank is het moment al aan het filmen, dat zie je hieronder, het verhaal gaat verder onder de video:

Wat is Bernie blij! Jan Duurt staat mee te schreeuwen, iedereen opgewekt, super leuk om te zien. Jan Duurt en Frank helpen mij het water uit, tijd om na de praten en stoere verhalen te vertellen aan elkaar!

Voordat we thuis zijn hebben we al een mooie review ontvangen van Bernie:

“Door een onbedoelde ‘aanvaring’ met een fietser op een voetgangers-/fietsersbruggetje, kieperde m’n telefoon over de brugreling de gracht in, en landde 2,5m onder water in een 0,5m dikke en zompige modderbodem van gevallen bladeren van de bomen langs de gracht.
Grote schrik. En toen? De telefoon (Samsung S10e) heeft daar 20 dagen gelegen. Van alles geprobeerd het ding weer boven water te krijgen, o.a. door magneetvissen, met assistentie van een van de beste magneetviskanjers van het land. Maar helaas. Bleek achteraf ook vergeefse moeite want in de Samsung S10 serie (en nieuwere modellen) zit maar heel weinig ijzer. Die plakken daardoor nauwelijks aan een magneet, zelfs niet aan de sterksten (Magnetar Barbarian).
Pas later hoorde ik over Recovery Divers, en toen ging het heel snel. 2 dagen later had ik m’n telefoon weer in de hand. Geweldig, wat een professionaliteit en een genoegen hen aan het werk te zien, Jochem in de plomp, en Frank als communicatie buddy op de brug. En nog eens gezellig ook. En dan natuurlijk de kick toen ik een hand met mijn telefoon er in boven water zag komen.
Nu ligt de telefoon een paar dagen in het ‘droogdok’ en heb ik er met hun nuttige drooginstructies goede hoop op dat ‘ie het weer gaat doen.”

Na een week past Bernie de review aan:

“— 7 dagen later — Op advies van Jochem heb ik de telefoon een week in het ‘droogdok’ laten liggen, met een vochtvreter er naast. Vanochtend was het zover. Telefoon aan de lader, de opladen indicator gaf tegelijk teken van leven. Een uur later inschakelen, en zie daar … hoera! Na drie weken winterslaap in het water en nog een week op het droge, werkt alles weer alsof er niets vreemds is gebeurd! Zelfs de microfoon en luidsprekertjes klinken niet ‘waterig’. (Terugkijkend denk ik dat 7 dagen drogen ook wel korter had gekund. Er is in die tijd geen druppel water uit de telefoon gekomen, en de vochtvreter was ook nog kurkdroog. De telefoon heeft een IP68 certificering.”