Vandaag mogen we voor een bijzondere missie afreizen naar de prachtige Oudegracht van Utrecht. Het is de dag na het grootste feest van het jaar en de stad ademt nog die typische, brakke sfeer van een geslaagde Koningsdag uit. Overal zien we mensen nagenieten op de vele terrasjes die deze stad zo uniek maken, het zonnetje schijnt en het water van de gracht kabbelt rustig voorbij terwijl wij onze zware duikuitrusting gereed maken voor actie. Op deze gezellige locaties gebeurt het helaas nogal eens dat er per ongeluk iets van een tafeltje glipt, maar vandaag is er een heel ander verhaal aan de hand dat ons naar de waterkant heeft getrokken.

De Utrechtse Oudegracht staat wereldwijd bekend om haar unieke werven en werfkelders die al in de twaalfde eeuw werden aangelegd om de kelders van de huizen direct met de waterkant te verbinden. Nergens anders ter wereld vind je dit tweeledige straatniveau waardoor het water letterlijk aan je voeten kabbelt terwijl je op een terrasje geniet. Deze historische architectuur zorgt voor een onvergetelijke sfeer maar vormt helaas ook de perfecte glijbaan voor telefoons die via de stenen muren zo het diepe slib in verdwijnen. De gracht vormt hiermee al eeuwenlang het kloppende hart van de stad waar handel en tegenwoordig vooral gezelligheid samenkomen.

Gisteren waren deze zelfde terrasjes en werven namelijk nog bomvol met feestvierders die gehuld in het oranje de verjaardag van de koning vierden. Een enthousiaste vriendengroep kon geen plekje meer vinden bij de reguliere horeca en besloot daarom lekker op het randje van de historische kademuur te gaan zitten om de botenparade te bewonderen. Ze waren al de hele dag op stap, hadden diverse locaties in de binnenstad aangedaan en hadden natuurlijk hier en daar wat lekkers gedronken om de proosten op de koning. Het was echt een heel leuke dag, de sfeer zat er goed in en de vriendschap werd gevierd met muziek en gelach tot het noodlot plotseling toesloeg.

In een onbewaakt moment liet èèn van de mannen zijn kostbare telefoon uit zijn handen glippen, waarna het toestel met een pijnlijke plons in de donkere diepte van de gracht verdween. Acuut was Quentin nuchter en baalde enorm, want in dat ene apparaatje zat natuurlijk zijn hele digitale leven opgeslagen. De volgende dag, wanneer de ergste kater is weggetrokken, zoekt hij direct contact met ons team van Recovery Divers. “Kunnen jullie mij helpen?” vraagt hij hoopvol via de telefoon. Bijzonder genoeg was hij via ChatGPT achter het bestaan van onze organisatie gekomen, wat maar weer bewijst dat moderne technologie ons op alle mogelijke manieren helpt om verloren voorwerpen terug te vinden.

Alle hoop is nu op ons duikteam gericht als we na een forse wandeling met alle spullen door de Utrechtse binnenstad aankomen op de bewuste locatie. Van de mannen ontbreekt bij aankomst echter elk spoor en de kade is leeg. Juist op het moment dat we een hulplijn willen inschakelen en beginnen te twijfelen aan de afspraak, zien we een tweetal op ons af komen rennen. Lachend stellen ze zich voor en vertellen ons dat ze hopeloos vast stonden in het drukke verkeer rondom het centrum, maar hun enthousiasme is er niet minder om. Met z’n allen dragen we de zware duikuitrusting de smalle trappen af naar de lage kade, waar de heren de plek van het ongeval gelijk herkennen.

En alsof de herkenning van de locatie nog niet alles is, vinden ze op de grond ook nog een haar clip van èèn van de dames die gister ook aanwezig was bij de festiviteiten. Dit is een duidelijk verhaal, we zijn precies waar we moeten zijn om deze zoektocht te laten slagen. We maken ons rustig klaar, voeren de laatste veiligheidschecks uit en dan gaat Marja eindelijk het water in onder toeziend oog van de nieuwsgierige voorbijgangers. Ze zakt gecontroleerd af naar de bodem om na slechts een minuutje alweer boven te komen met een nog werkende iPhone in haar hand.

Dankbaar wordt het toestel direct in ontvangst genomen door de dolgelukkige eigenaar die zijn geluk niet op kan. We maken nog een leuke foto als bewijs van deze geslaagde reddingsoperatie, geven een professioneel droogadvies mee en dan rest ons alleen nog het afscheid van deze sympathieke groep. We sluiten de ochtend af met de gevatte opmerking hopelijk tot nooit meer ziens, waarbij we lachend te horen krijgen; maar als het nodig is dan bellen we jullie. Het is weer een prachtig succesverhaal voor ons team in de boeken.