Gisteren was een drukke dag waarbij we onder andere hebben gedoken in Alkmaar om een telefoon op te duiken voor Niels, maar vandaag is onder andere Amsterdam het toneel van onze onderwatermissie. We krijgen een appje binnen van Breno, die met een nogal herkenbaar probleem kampt. Hij wilde met een statief een prachtige foto maken bij de Singel, maar het statief besloot een andere koers te varen door de wind en viel om, waardoor zijn gloednieuwe iPhone 15 een spectaculaire bevrijdingspoging deed uit de klemmen en met een flinke plons in de gracht verdween. Terwijl we direct in de auto stappen naar Amsterdam, vragen we direct een vergunning aan bij het Nautisch Beheer van Amsterdam, want zonder officieel groen licht springen we natuurlijk niet tussen de rondvaartboten.

De locatie van deze duik is geschiedkundig gezien een van de meest iconische plekken van de stad, aangezien de Singel tot de vijftiende eeuw de buitengracht van Amsterdam was en de Nieuwe Haarlemmersluis een cruciale rol speelt in het verversen van het grachtenwater met water uit het IJ. Tegenwoordig is het vooral een knooppunt van toerisme en pleziervaart, wat het duiken hier een behoorlijke uitdaging maakt door de constante stroom aan boten.

Eenmaal aangekomen op de locatie bij de Singel zien we Breno direct staan met zijn groene backpack, precies zoals hij had doorgegeven. Er is echter lichte paniek, want Breno moet voor half drie ’s middags op Amsterdam Centraal staan om zijn trein naar Keulen te halen. De Braziliaanse Breno maakt namelijk een rondreis door Europa, een strakke planning met een klok die genadeloos doortikt.

Het team springt direct in actie en begint met de voorbereidingen terwijl de nodige veiligheidscontroles worden afgevinkt. Voordat we het koude water in gaan, maken we even een praatje met een kapitein van een passerende rondvaartboot, die zo vriendelijk is om direct in de groepsapp van de schippers te melden dat er duikers in het water liggen. Veiligheid staat altijd voorop, zeker tijdens de spitsuren op de Amsterdamse waterwegen waar het soms drukker is dan op de ringweg A10.

Het bepalen van de exacte rampplek blijkt nog een kleine uitdaging, want Breno moet na een paar keer diep zuchten even goed nadenken over waar de telefoon precies een plons in het water heeft gemaakt. Jochem laat zich niet van de wijs brengen en zakt de diepte in, terwijl Breno vanaf de kant hoopvol de bellen in de gaten houdt. Na ongeveer vijftien minuten zoeken en het een paar keer wijzigen van de zoeklocatie op aanwijzen van Breno, komt er plotseling een triomfantelijke hand boven water. Jochem heeft een blauwe iPhone 15 stevig in zijn grip en het breed lachende gezicht van Breno zegt genoeg. De missie is geslaagd en de iPhone heeft de Amsterdamse modder overleefd, waardoor Breno met een gerust hart zijn reis naar Duitsland kan voortzetten.

Terwijl we rustig beginnen met afbouwen, trekken we veel bekijks van voorbijgangers die zich verbazen over alle professionele duikuitrusting die op de kant ligt uitgestald. Breno grijpt zijn telefoon, bedankt ons uitvoerig en zet er direct de pas in richting het Centraal Station om zijn internationale trein te halen. Wij pakken onze spullen weer in de auto en maken ons klaar voor vertrek, omdat er in de drukke agenda alweer een nieuwe duikklus op ons wacht.