Het is bijna middernacht als de telefoon gaat. Aan de Groenburgwal in Amsterdam is de telefoon van Lucas in het water verdwenen. De vraag is simpel: kunnen we helpen?

Helpen kunnen we zeker. Alleen midden in de nacht een duikteam op de been brengen is niet altijd de snelste oplossing. We leggen uit dat de telefoon prima een nachtje onder water kan blijven liggen. Dat geeft ons meteen de mogelijkheid om de juiste vergunning aan te vragen. We vragen Lucas om een pinpoint van de locatie en spreken af de volgende dag verder contact te hebben.

De Groenburgwal ligt midden in de Amsterdamse binnenstad, tussen eeuwenoude grachtenpanden en bruggen die al generaties lang het decor vormen van het stadsleven. Het is een van die typisch Amsterdamse plekken waar toeristen foto’s maken, bewoners langs het water zitten en, soms, telefoons onverwacht een duik nemen.

De vergunning is snel geregeld en diezelfde avond staan we om negen uur op de kade. Lucas komt aanlopen en wijst heel precies aan waar zijn telefoon in het water is verdwenen. Dat scheelt een hoop zoekwerk, want een gracht geeft zijn geheimen niet altijd zomaar prijs.

Tijdens de voorbereidingen komt een bezorgde bewoonster naar buiten. “Dat is mijn boot die daar ligt”, vertelt ze. Begrijpelijk, want niemand zit te wachten op schade aan zijn eigendom. We stellen haar gerust en leggen uit dat we zorgvuldig te werk gaan. Tevreden verdwijnt ze weer naar binnen.

Dan is het tijd om het water in te gaan. Het blijkt een van die zoekacties waarbij alles precies meezit. Binnen enkele minuten komt de telefoon alweer boven water. Lucas neemt hem opgelucht in ontvangst en zijn glimlach zegt eigenlijk alles.

Gewoon weer een blij iemand. Een zonnige afsluiting van een regenachtige dag.