Soms zit alles tegen. En soms zit er aan het einde van zo’n dag toch nog een lichtpuntje. Voor Alejandro begint het avontuur op de Oudegracht in Utrecht met een ontspannen rondje suppen. Dat verandert snel wanneer hij omslaat en zijn SUP omdraait. Zijn telefoon, die veilig onder het elastiek leek te zitten, is ineens spoorloos verdwenen op de bodem van de gracht.

Normaal gesproken zijn we niet direct enthousiast om een telefoon op te duiken die vanaf een varend object in het water is verdwenen. De kans dat zo’n voorwerp nog een flink stuk heeft afgelegd is groot. Maar Alejandro zegt vol overtuiging: “Ik weet precies waar.” Dat vertrouwen is genoeg om vroeg in de ochtend richting Utrecht te rijden.

De Oudegracht is al eeuwenlang het kloppende hart van Utrecht. De gracht werd in de twaalfde eeuw aangelegd als handelsroute en is nog altijd uniek door de karakteristieke werven en werfkelders die direct aan het water liggen. Juist die combinatie van historie en water maakt het een prachtige, maar voor duikers ook uitdagende locatie.

Als we aankomen is de stad nog heerlijk rustig. Er is nauwelijks vaarverkeer en de auto kunnen we even gemakkelijk bij de kade kwijt om alle duikspullen uit te laden. Alejandro staat ook al klaar. Voor de zekerheid heeft hij zijn laptop meegenomen, zodat we eventueel via internet kunnen communiceren als dat nodig is. We maken kennis, pakken de spullen en lopen samen de trap af richting het water.

Nog geen minuut later slaat de pech opnieuw toe.

Alejandro bedenkt zich ineens dat zijn laptoptas nog boven aan de kade staat. Hij rent terug, maar de tas is inmiddels verdwenen. Alsof één verloren apparaat nog niet genoeg was voor vandaag. Terwijl hij op de fiets nog een rondje door de omgeving maakt in de hoop de tas terug te vinden, trekken wij onze duikuitrusting aan en beginnen de zoekactie.

Onder water blijkt al snel waarom deze locatie niet eenvoudig is. De bodem ligt vol obstakels en iedere vierkante meter moet zorgvuldig worden afgezocht. Na een kwartier sluit Alejandro weer aan, maar de telefoon is dan nog niet gevonden. We verleggen het zoekgebied en werken rustig verder.

Na ongeveer drie kwartier besluiten we nog één laatste zoekbaan te maken. Precies op de plek waar je hem eigenlijk niet meer verwacht.

En daar voelen we ineens de telefoon.

Een paar tellen later komt hij boven water. De opluchting is groot. Na alle pech van deze ochtend is er gelukkig toch nog goed nieuws. De laptoptas blijft helaas verdwenen, maar de telefoon gaat wel weer mee naar huis.