Het is een gezellige middag in het bruisende centrum van Zaandam, waar de iconische groene geveltjes en de geur van cacao van de nabijgelegen fabrieken de sfeer bepalen. Twee vriendinnen uit Schagen genieten van hun dagje uit en strijken even neer op een bankje op een van de vele pittoreske bruggetjes die het winkelgebied rijk is. Terwijl ze ontspannen zitten te kletsen, gaat het mis. Een van de dames zit een beetje schuin met haar arm over de leuning, wanneer haar autosleutel plotseling uit haar hand glipt. Met een misselijkmakende ‘plons’ verdwijnt het kleinood precies door een smal kiertje van de brug in het donkere water. De schrik zit er goed in, zeker omdat er geen reservesleutel meer is, waardoor de dames direct contact met ons opnemen via onze no cure no pay regeling.

Zaandam staat natuurlijk bekend om het Czaar Peterhuisje en de rijke industriële historie langs de Zaan, maar vandaag richten wij onze pijlen op een ondiep stadsgrachtje midden in het koopmanskwartier. De kademuren hier hebben al veel voorbij zien komen, maar twee gestrande shoppers die hoopvol naar de bodem staren, blijft een bijzonder gezicht. We parkeren de bus en lopen met een afdaallijn naar de bewuste plek om de diepte te peilen. Het water blijkt verrassend ondiep, waardoor we in eerste instantie besluiten om alleen het droogpak en de metaaldetector te gebruiken in plaats van de volledige persluchtuitrusting.

Zodra we het water instappen, wacht ons een verrassing. De bodem ligt namelijk bezaaid met muntjes, waardoor het grachtje bijna op een moderne wensput lijkt waar talloze voorbijgangers een duit in het zakje hebben gedaan. Elke zwaai met de metaaldetector resulteert in een luid signaal, wat het zoeken naar die ene specifieke autosleutel tot een behoorlijke uitdaging maakt. Beide dames weten gelukkig precies waar het object gevallen is, dus we kammen de bodem systematisch af terwijl het winkelend publiek nieuwsgierig over de brugleuning meekijkt naar dit ongebruikelijke schouwspel.

Na ruim een half uur intensief zoeken, waarbij we stapels kleingeld maar geen sleutel tegenkomen, besluiten we toch de volledige duikuitrusting uit de auto te trekken. Het is een komisch gezicht voor de voorbijgangers, een volledig uitgeruste duiker in een laagje water waar een gemiddelde reiger nog met droge knieën doorheen zou stappen. Toch geeft het Marja de nodige rust en focus om nog nauwkeuriger over de bodem te gaan. Ondanks haar enorme inzet en het feit dat ze bijna elk steentje heeft omgedraaid, blijft de sleutel onvindbaar op de plek waar hij volgens de logica zou moeten liggen.

Met een vleugje gezonde eigenwijsheid besluit Marja om een paar meter verderop te gaan kijken, een beetje tegen beter weten in, aangezien de dames zo zeker waren van hun plek. Het blijkt een gouden zet, want een kabouter heeft de sleutel blijkbaar een flink stuk verplaatst. Bijna direct geeft de metaaldetector het verlossende, zuivere signaal waar we op hoopten. Marja steekt haar hand in het slib en vist de glimmende autosleutel omhoog, tot grote opluchting van de toeschouwers op de kant.

De dames zijn dolblij en nemen de sleutel met een grote glimlach in ontvangst. “Helaas is de reserve sleutel niet meer in het bezit dus willen ze toch wel heel graag dat de sleutel boven water komt,” vertelden ze ons eerder, en dat is nu gelukt. We worden direct getrakteerd op een heerlijk bakje koffie om op te warmen en de adrenaline te laten zakken.

Terwijl wij van onze koffie genieten, maken de dames echter haastig aanstalte om weer richting Schagen te vertrekken. De kindertjes moeten immers op tijd van school worden opgehaald en de verloren tijd moet worden ingehaald. Omdat ze liever niet op de foto gaan, houden we het deze keer bij een triomfantelijke foto van de sleutel zelf. Een geslaagde dag in Zaandam waarbij de Recovery Divers wederom hebben bewezen dat opgeven geen optie is.