Het begint allemaal met een dringend telefoontje van Leo, die met een hoorbare dosis stress in zijn stem vertelt dat hij onze hulp keihard nodig heeft. Zijn autosleutel is namelijk in het diepe water gevallen bij de Stadshaven Amstelkwartier in Amsterdam, een plek waar je liever je sleutels in je zak houdt. Hij probeert Jochem aan de telefoon direct over te halen om per direct een duikteam te regelen, want de paniek zit er goed in bij deze onfortuinlijke schipper. Maar Jochem blijft zoals altijd de rust zelve en vertelt vriendelijk dat dat niet gaat lukken, omdat de teams nu eenmaal ook af en toe even moeten eten en rusten om scherp te blijven. We maken daarom een afspraak voor wat later op de avond, zodat we met volle energie en de juiste focus aan deze Amsterdamse bergingsklus kunnen beginnen.

De Stadshaven Amstelkwartier is een relatief nieuwe parel aan de Amstel waar modern wonen en een maritieme sfeer samenkomen op een plek die vroeger door zware industrie werd gedomineerd. Deze locatie ligt vlakbij de iconische Omval en biedt een prachtig uitzicht over de rivier die Amsterdam zijn naam gaf, wat het een geliefde plek maakt voor watersporters. Het water is hier echter verraderlijk diep en de bodem is berucht om zijn dikke lagen slib die door de jaren heen zijn opgebouwd, wat het zoeken naar kleine objecten tot een enorme uitdaging maakt. Voor ons team is dit echter bekend terrein, aangezien we vaker in deze regio duiken om verloren kostbaarheden weer veilig naar de oppervlakte te brengen.

Het duikteam is al op de afgesproken plek aanwezig als we Leo aan zien komen scheuren op zijn scooter, een beeld dat perfect past bij de dynamiek van onze hoofdstad. We stappen vanuit onze auto’s op hem af en maken direct kennis, waarbij we merken dat Leo ondanks de situatie nog over de nodige humor beschikt. We zijn inmiddels al goed bekend met deze specifieke locatie en weten precies wat we uit onze auto’s mee moeten nemen om de missie te laten slagen. De zware duikkisten komen tevoorschijn en we nemen de spullen gelijk mee de steiger op, terwijl we de omgeving alvast scannen op de beste plek om te water te gaan.

Eenmaal aangekomen op de steiger van de Stadshaven Amstelkwartier krijgen we het hele verhaal te horen over hoe de sleutels precies in de diepte zijn verdwenen. Leo vertelt dat hij nog steeds een goede band heeft met zijn ex-vriendin en dat ze gezellig een paar uurtjes waren gaan varen om even lekker bij te kletsen en samen te genieten van het zonnetje. Bij aankomst in de haven geeft Leo zijn jasje vanuit de boot aan zijn vriendin die hem behulpzaam aanpakt, maar dan gaat het mis op de steiger. Ze bukt zich en houdt het jasje per ongeluk op zijn kop, waarbij de zwaartekracht genadeloos toeslaat. Tja, misschien niet handig maar wie verwacht nu dat door deze actie de sleutels gelijk uit het borstzakje van zijn jas zou vallen, wat natuurlijk voor een onmiddellijke sfeeromslag zorgde op de boot.

We krijgen gelijk te horen dat het om twee belangrijke sleutels gaat, namelijk een moderne autosleutel card en een fijne metalen sleutel die van de boot zelf is. Dan komt ook nog de mededeling die ons team altijd even doet slikken, want Leo zegt: “ik heb zelf ook nog gezocht. Het is een dikke laag modder maar ik voelde hem niet met mijn voeten.” De teamleden kijken elkaar op dat moment veelbetekenend aan, oei dit is wat we niet graag horen, want met de voeten zoeken betekent vaak dat de objecten alleen maar dieper de modder in worden gedrukt. Toch gaan we enthousiast aan de slag met het vaste ritueel van opbouwen, aankleden en het uitzetten van de afdaallijn om de zoektocht zo gestructureerd mogelijk aan te pakken.

Eenmaal in het water voelt Marja gelijk dat de laag slik of modder tot haar knieën komt, wat het manoeuvreren op de bodem ontzettend zwaar en tijdrovend maakt. Het is bijna een moddergevecht om op de exacte locatie te komen waar de sleutels zouden moeten liggen, zeker omdat er totaal geen zicht is onder water. Aangezien de twee sleutels niet op dezelfde plek gevallen zijn maar aan weerszijden van de steiger, besluiten we eerst voor de belangrijkste sleutel voor Leo te gaan, de autosleutel card. De metaaldetector wordt gelijk ingezet en Marja krijgt af en toe een zwak signaal door haar koptelefoon, wat hoop geeft in deze donkere smurrie.

Ze moet diep graven in de vloeibare modder, maar na een tijdje hard werken is er nog geen direct succes te melden aan de kant. Dan hoort Marja ineens een veel luider en duidelijker signaal in haar oren, wat meestal betekent dat het gezochte object vlakbij is. Tien centimeter diep in de modder vindt Marja eindelijk de autosleutel card, waarna Leo op de kant direct enthousiast begint te juichen van opluchting.

Marja laat zich echter niet afleiden en gaat gelijk door naar de andere kant van de steiger voor de tweede zoektocht. Deze sleutel liet zich gelukkig iets makkelijker vinden en na twee minuutjes krijgt ze al een prachtig signaal, waarna ze triomfantelijk de metalen sleutel in de lucht houdt voor een dolblije Leo. Hij bedankt ons wel een paar keer voor de inzet en de snelle service van Recovery Divers. Dit was door de diepe modder een behoorlijk lastige missie, maar met een prachtig resultaat en een zeer tevreden klant als gevolg.