Een WhatsApp bericht van Simram komt binnen: “Hi, I just dropped my phone in the water near my house. I know the exact location it dropped, Are you able to help?”

Na wat heen en weer appen over de locatie en het tijdstip spreken we af voor twee uur later in Amsterdam. Het team stapt in de auto en rijdt naar het Sloterpark. Om iets voor vier staan we met alle duikspullen langs het water bij een steiger te wachten. Alleen één belangrijk onderdeel ontbreekt: Simram.

Precies om vier uur ontvangen we een bericht: “I’m here now”. Dat is mooi, denken wij, want wij zijn er ook. Alleen zien we nergens een Simram. Na wat berichten over en weer blijkt dat hij in alle stress per ongeluk de verkeerde Google Maps locatie heeft gestuurd. De juiste plek ligt nog een kwartier lopen verderop. Met alle zware duikuitrusting is dat geen aantrekkelijk plan, dus laden we alles weer in de auto en rijden naar de echte locatie, de Noorderhofpier aan de Sloterplas.

De Sloterplas vormt sinds de aanleg van Amsterdam Nieuw West het hart van het recreatiegebied Sloterpark. Wat tegenwoordig een populaire plek is om te wandelen, sporten en genieten aan het water, het levert ons regelmatig nieuwe zoekopdrachten op. Zoals deze.

Daar treffen we Simram eindelijk. Een paar uur eerder zat hij op de steiger toen zijn Samsung S25 uit zijn broekzak gleed en precies tussen de steigerplanken het water in verdween. Alsof dat nog niet vervelend genoeg is, weet hij niet meer exact waar hij heeft gezeten. Een halve meter van de rand, dat wel. Maar op welke plek van deze lange steiger?

“Waarschijnlijk tussen deze 2 bolders”, zegt hij terwijl hij druk aanwijst.

Ondertussen bouwt het team de spullen op en trekt Jochem zijn droogpak aan. Het duikplan is gemaakt en al snel verzamelt zich een groep nieuwsgierige Amsterdammers rond de steiger. Eén van hen vraagt: “Weet je dat er een buis onder de steiger loopt?” Dat weten we inderdaad. Een stalen buis onder een zoekgebied is alleen niet bepaald ideaal als je met een metaaldetector op zoek bent naar een telefoon.

Jochem besluit eerst op zicht te zoeken. Er is gelukkig nog een beetje zicht onder water. Tussen de aangegeven bolders ligt geen telefoon. Een stukje ervoor dan? Of juist erna? Ook daar geen Samsung te vinden.

Dan komt de metaaldetector erbij. Omdat de telefoon nergens op de aangegeven plek ligt, vergroten we het zoekgebied flink. Uiteindelijk volgt er een signaal op ongeveer tien meter afstand van de plek die Simram aanwees. Jochem duikt erop af en heeft even later een telefoon in zijn handen. Nog voordat hij boven komt, springt het scherm onder water aan. Dat ziet er veelbelovend uit.

Wanneer Jochem boven water verschijnt met de werkende Samsung S25, breekt direct de opluchting los. Simram staat zichtbaar blij langs de kant. Zijn contacten zijn terug, zijn foto’s zijn terug en alle persoonlijke herinneringen staan nog veilig op het toestel.

Dan volgt een opmerking die het hele team aan het lachen krijgt. Simram bereidt zich voor op zijn naturalisatie-examen en zegt: “Nu ben ik een echte Nederlander: mijn fiets is al gestolen, ik ben gek op poffertjes en ik heb mijn telefoon in het water laten vallen.”

Welkom in Nederland, Simram!

Na het geven van onze drooginstructies maken we nog een foto van de succesvolle vondst. Daarna nemen we afscheid en blijft het team nog even napraten in de warme nazomerzon aan de Amsterdamse Sloterplas. Weer een mooie zoekactie met een nog mooier einde.