Het begint met een telefoontje. Een groep mensen uit Oman zit op het terras bij de Haven van Texel in Amsterdam wanneer een telefoon van het tafeltje glijdt en in het water verdwijnt. De vraag is simpel, kunnen wij helpen?

Het liefst willen ze direct dat we langskomen, maar eerst moeten we een duikteam samenstellen. Zodra alles geregeld is stappen we in de auto richting Amsterdam. Het verkeer werkt niet helemaal mee en ook een parkeerplek vinden blijkt een uitdaging. Uiteindelijk staat de auto geparkeerd en lopen we met de duikuitrusting naar het restaurant.

Bij het restaurant maken we kennis met de eigenaar van de telefoon. Gelukkig kan hij exact aanwijzen waar het toestel in het water is gevallen. Dat is op deze locatie een groot voordeel, want de bodem ligt vol met stenen, puin en andere voorwerpen waar een telefoon gemakkelijk tussen verdwijnt. Hoe kleiner het zoekgebied, hoe groter de kans op een snelle vondst.

Op een klein stukje tussen de terrastafels maken we de duikuitrusting gereed. Zodra de afdaallijn hangt en alle controles zijn uitgevoerd, kan de zoekactie beginnen.

Via de kadetrap gaat Marja het water in. Langzaam daalt ze af naar de bodem en begint ze systematisch te zoeken. Al snel komt ze boven met een telefoon. Helaas, niet de juiste. Even later volgt nummer twee. Ook deze blijkt niet van de eigenaar te zijn. Dat zorgt voor de nodige verbaasde blikken op de kade. Hoeveel telefoons liggen hier eigenlijk?

Bij de derde vondst voelt Marja direct dat het raak is. Het geribbelde hoesje is precies zoals de eigenaar het heeft omschreven. Zodra ze de telefoon omdraait, licht het scherm direct op. Dat is een mooi moment. Opgelucht wordt er ademgehaald en de splinternieuwe telefoon wordt dankbaar weer in ontvangst genomen.

Nog snel een gezamenlijke foto, de duikspullen weer inpakken en op naar de volgende klus. Voor ons zit de werkdag er namelijk nog lang niet op.