We staan nog na te druipen op de kade van de Keizersgracht als Danny alweer belt. Nog geen 200 meter verderop is onze hulp opnieuw nodig. Soms hoef je na een succesvolle duikactie niet eens de auto te starten voordat de volgende melding binnenkomt.

Vera is samen met een vriend een dagje in Amsterdam. Ze zijn nog maar net aangekomen als het misgaat. Tijdens een korte pauze op de rand van de kademuur wil Vera opstaan om haar tas te pakken. De tas valt om en precies op dat moment glipt haar telefoon eruit. Recht de gracht in. Dat is een minder leuke manier om je stedentrip te beginnen.

In paniek loopt het stel eerst naar een telefoonwinkel, maar daar kunnen ze helaas niets betekenen. Via een Facebookgroep komen ze uiteindelijk terecht bij Danny, die direct contact met ons opneemt. Nog geen moment later staan wij voor de tweede keer die avond aan de Keizersgracht.

De Keizersgracht is een van de drie beroemde hoofdgrachten van Amsterdam en maakt deel uit van de historische grachtengordel die op de Werelderfgoedlijst van UNESCO staat. De gracht werd in de zeventiende eeuw aangelegd tijdens de grote uitbreiding van de stad en trekt vandaag de dag niet alleen toeristen, maar blijkbaar ook verloren telefoons.

De vorige zoekactie was in een paar minuten klaar. Deze keer werkt de telefoon duidelijk niet mee. De plek die wordt aangewezen is al zeker tien keer zorgvuldig afgezocht, maar zonder resultaat.

Als Marja weer bovenkomt, stellen we toch nog één keer de vraag: hoe is het precies gebeurd?

Dan komt die ene opmerking.

“De tas viel schuin om, die kant op.”

Dat kleine detail verandert alles. We verleggen het zoekgebied en nog geen vijf minuten later verschijnt de telefoon alsnog boven water. En het mooiste? Hij werkt gewoon nog.

Vera had de hoop eigenlijk al opgegeven en is zichtbaar dolblij. We krijgen volop bedankjes en als extra verrassing worden we ook nog verwend met wat lekkers. Een mooie afsluiting van een avond waarop de Keizersgracht twee keer iets teruggeeft wat verloren leek.