Een telefoontje van Jochem is genoeg. “Marja, kan jij duiken bij Hanneke’s Boom?” Meer uitleg is niet nodig. We kennen de locatie en maken een afspraak voor het begin van de avond. Dat geeft Marja mooi de tijd om het team bij elkaar te krijgen en de duikspullen in de auto te laden.

Bij aankomst is er eerst nog een klein obstakel. Het laatste stukje van de weg is afgesloten met een paal die alleen met een toegangscode omlaag kan. Zodra we de juiste persoon hebben gevonden is dat gelukkig snel geregeld en rijden we door naar de steiger.

Nog voordat we goed en wel zijn uitgestapt worden we begroet door het personeel. “Zo, jullie zijn hier steeds vaker.” We moeten er allebei om lachen. Hier lees je andere verhalen op dezelfde locatie. Op de steiger wacht een grote vriendengroep ons al op. De mannen komen deels uit Leeds en deels wonen ze in Nederland. Binnenkort trouwt één van hen, dus het lijkt erop dat het gezelschap alvast goed aan het oefenen is voor een gezellig weekend.

Al snel horen we wat er is gebeurd. Eerder die middag stapte één van de mannen uit een boot en daarbij gleed zijn telefoon zo het water in. Gelukkig weten ze precies waar dat gebeurde, dat scheelt vaak een hoop zoekwerk.

Terwijl de duikuitrusting wordt klaargemaakt kijkt een groot deel van het terras nieuwsgierig mee. Ook de vriendengroep volgt iedere beweging. Met zoveel publiek is het extra belangrijk om alles nog één keer goed te controleren voordat Marja het water ingaat.

Via de afdaallijn daalt Marja af naar de bodem. De metaaldetector blijft voorlopig op de steiger liggen. Op deze locatie is in de loop der jaren van alles in het water verdwenen en zoeken op de tast levert hier vaak sneller resultaat op.

Nog geen paar minuten later komt Marja boven met een telefoon. Helaas, deze ligt er al een stuk langer. Even later volgt nummer twee. Ook dat blijkt niet de telefoon van de eigenaar te zijn. Dat zorgt voor de nodige verbaasde blikken en een paar lachende opmerkingen vanaf de steiger. Blijkbaar bewaart de bodem hier meer telefoons dan geheimen.

Voor de zekerheid vraagt Marja nog een keer of de locatie echt klopt. Dan ontstaat er even twijfel. Misschien toch iets verderop. Anderhalve meter opzij maakt uiteindelijk het verschil.

Dan is het raak. Marja vindt opnieuw een telefoon en ziet onder water meteen dat dit de juiste is. Het scherm springt zelfs direct aan.

Zodra Marja bovenkomt barst er luid gejuich los. De opluchting is groot en de eigenaar heeft zijn telefoon weer terug. Voor deze vriendengroep krijgt het uitje aan Hanneke’s Boom daarmee een extra mooi verhaal om nog vaak na te vertellen. Gelukkig loopt ook dit avontuur weer goed af, precies zoals we dat het liefst zien.