Een telefoontje uit Jachthaven Marina Stellendam. Maria is haar telefoon verloren en samen met haar man heeft ze twee mogelijke verklaringen voor waar het toestel kan zijn gebleven.

De eerste mogelijkheid is dat de telefoon in hun havenbox ligt. Tijdens het losmaken van de lijnen buigt Maria voorover. Thuis, of eigenlijk op de steiger, wordt het moment nog eens nagespeeld. Al snel blijkt dat wanneer ze vooroverbuigt, haar jaszak behoorlijk wijd openstaat.

En dan is het natuurlijk niet moeilijk voor te stellen wat er kan gebeuren met een telefoon die nét iets te graag de vrijheid kiest. De tweede mogelijkheid is een stuk lastiger. Misschien is de telefoon buiten de haven van de boot gevallen terwijl deze aan het varen was.

We leggen meteen eerlijk uit dat die tweede optie eigenlijk niet te doen is. Een telefoon die van een varende boot in het water valt, kan door de snelheid, stroming en beweging van de boot op een heel andere plek terechtkomen. Dan hebben we het niet over een zoekgebied van een paar vierkante meter, maar mogelijk over tientallen meters.

Maria en haar man willen ons toch graag laten komen om in ieder geval de eerste mogelijkheid goed te onderzoeken. De havenbox willen ze volledig laten uitkammen.

Onze duikers stappen in de auto en niet veel later staan we in de middag op de steiger van Jachthaven Marina Stellendam. Het mogelijke zoekgebied is gelukkig overzichtelijk, ongeveer twee bij twee meter. Voor ons is dat goed te doen.

Stellendam ligt aan de rand van Goeree Overflakkee en is sterk verbonden met visserij en watersport. In een omgeving waar zoveel boten dagelijks in en uit de haven varen, verdwijnt er blijkbaar af en toe ook iets minder nautisch, zoals een telefoon.

Binnen de kortste keren is de duiker klaar voor de zoekactie. Via de afdaallijn zakt hij rustig naar de bodem. De metaaldetector gaat natuurlijk direct mee.

Eerst wordt er een klein rondje gezocht rond de afdaallijn. Geen signaal. Dan wordt het rondje iets groter gemaakt. Nog steeds niets. Nog een beetje groter dan maar.

En dan klinkt ineens dat mooie signaal waar we op wachten. Even voelen op de bodem en de duiker heeft de telefoon gevonden. Tijd om weer naar boven te gaan!

Opgelucht wordt de telefoon in ontvangst genomen. Naast alle pasjes en de inhoud die op de telefoon staat, heeft dit toestel dit keer ook een bijzondere emotionele waarde.

Maria heeft de telefoon namelijk van haar zoon gekregen. Het is natuurlijk niet bepaald een leuk verhaal om aan hem te moeten vertellen dat zijn cadeau ergens op de bodem van de haven ligt. Gelukkig hoeft dat gesprek niet gevoerd te worden. De telefoon is teruggevonden. Nog even goed drogen en de telefoon is weer als nieuw.