Rotterdam is vandaag de bestemming, waar een groep Duitse vrienden een korte vakantie in ons land viert. De vakantie begon al vrij lastig, want één van hen was zijn ID-bewijs vergeten, waardoor een hotel helaas geen optie was.

Uiteindelijk zijn ze gelukkig aanbeland in het Rijnhaven Floating Park, waar ze een aantal huisjes bezetten en het ontzettend gezellig hebben. Vandaag vieren ze ook nog eens de verjaardag van één van hen, dus de dag kan in principe niet meer stuk, totdat het noodlot toeslaat.

Er ligt een telefoon op de drempel van het huisje. Eén van de mannen kijkt even niet waar hij loopt en schopt de telefoon pardoes het water in. Wat een pech voor de jarige en zijn vrienden! De Rijnhaven, aangelegd tussen 1887 en 1895, diende oorspronkelijk als berghaven voor rijnschepen die in strenge winters moesten schuilen voor de bevroren bovenrivieren. Waar vroeger stoom- en vrachtschepen hun ladingen losten, dobberen nu innovatieve drijvende woningen en verdwijnen er af en toe moderne telefoons in de diepte.

Aan ons is de eervolle taak om hem weer op te duiken. We hebben hier al eerder gedoken, dus we kennen het water inmiddels erg goed.

Het is op deze plek ongeveer vijf meter diep en heeft een zachte, modderige bodem. Als alle spullen uit de auto zijn opgebouwd en Marja haar droogpak aan heeft, zijn we er helemaal klaar voor.

Rustig laat Marja zich in het water zakken. Zo een meter of drie vanaf de steiger gaat ze naar beneden. Bijna gelijk heeft ze signaal, de plek was door de vrienden dus uitstekend aangewezen! Met de telefoon glimmend in haar hand komt ze al snel weer boven water. Zichtbaar opgelucht wordt het toestel door de mannen aangepakt.

Uiteraard maken we na het netjes opruimen van al de duikspullen nog een paar hele leuke foto’s. Eén foto is natuurlijk voor onze eigen verzameling, en de rest is voor de mannen als een extra uniek aandenken aan een zeer geslaagde vakantie.