Een telefoontje uit Roelofarendsveen

We krijgen een telefoontje van Danny. Hij is afgelopen nacht zijn telefoon verloren in de jachthaven van Roelofarendsveen en wil graag weten of we hem snel kunnen helpen. We vragen om welk toestel het gaat en stellen hem gerust. Een telefoon kan doorgaans best een tijdje onder water blijven, al kunnen we natuurlijk geen garantie geven dat hij het daarna nog doet. We willen Danny graag snel helpen, maar het is een drukke dag. Daarom spreken we af om in de namiddag langs te komen.

Van een gezellige avond naar een natte telefoon

We komen vrijwel tegelijkertijd aan. Danny is zichtbaar opgelucht dat we er zijn en samen lopen we naar de plek waar zijn telefoon in het water is verdwenen. Onderweg horen we hoe het zover is gekomen.

Danny is met zijn gezin met de boot naar Leiden gevaren om de 3 oktoberfeesten te vieren. Na het vuurwerk keren ze terug naar Roelofarendsveen. Eenmaal terug bij de boot moet het kajuitzeil worden afgesloten en dichtgeritst. Vooral in de bochten van het zeil gaat de rits wat zwaarder. Danny gebruikt het lampje van zijn telefoon om bij te schijnen terwijl hij bezig is. Dan schieten zijn vingers van het ritslipje en maakt zijn hand een ongelukkige beweging tegen de telefoon. Die vliegt uit zijn andere hand en verdwijnt in het water. Weg verlichting, weg telefoon!

Een exacte locatie, maar geen telefoon

Gelukkig weet Danny precies waar het toestel in het water is gevallen. Dat scheelt een hoop zoekwerk. Hij heeft zelf al gezocht en ook zijn zoon heeft dappere pogingen ondernomen om de telefoon terug te vinden. Helaas zonder resultaat. Nu is het aan ons om de telefoon uit de jachthaven te vissen.

Zoeken tussen de modder

Eenmaal onder water blijkt de zoektocht lastiger dan gehoopt. De metaaldetector geeft alleen heel zwakke signalen. Toch laten we ons daardoor niet uit het veld slaan. We onderzoeken de signalen zorgvuldig en bij iedere aanwijzing gaat de duiker aan het graven in de modder.

Het is geen kwestie van even bukken en oprapen. De telefoon heeft zich goed verstopt en de modder maakt het zoeken er niet eenvoudiger op. Maar we blijven volhouden.

Na ruim een half uur is het raak

Dan, na ruim een half uur zoeken, heeft de duiker de telefoon eindelijk in handen. Gevonden! Danny is zichtbaar blij en opgelucht wanneer hij zijn toestel weer aanneemt. De zoektocht heeft langer geduurd dan gehoopt, maar het resultaat mag er zijn.

Er volgen heel wat bedankjes. En dat begrijpen we maar al te goed. Na een gezellige avond in Leiden eindigt de nacht met een verloren telefoon, maar dankzij een duik in de jachthaven van Roelofarendsveen kan Danny zijn toestel weer mee naar huis nemen.