Een berichtje van Fraser, een oude bekende, brengt ons weer in beweging. Hij woont op een woonschip aan de Schellingwouderdijk in Amsterdam en is halverwege het schip zijn telefoon in het water verloren.

De vraag is heel duidelijk: “kunnen jullie nog een keer helpen?” Later die middag is er al een team beschikbaar, dus staan we om vier uur paraat bij het toegangshek. Fraser wacht ons al op en we hebben ter plekke een kort overleg. “Kunnen we daar ook het water uit komen, moet de trap mee?” vragen we ons af. Het blijkt te diep voor onze meegebrachte trap, dus gaan we ter plekke kijken waar we eruit kunnen komen. Na wat rondkijken blijkt er gelukkig achter een loungebank een mooie kadetrap te zijn.

De Schellingwouderdijk ligt aan de noordzijde van het IJ, waar het gelijknamige historische dorphoekje van oudsher leefde op de scheiding van land en water. Waar vroeger houten dijkwoningen en schepen het karakteristieke polderbeeld bepaalden, liggen er tegenwoordig sfeervolle woonschepen aan de kades van het Buiten-IJ.

Het is een heel duidelijk verhaal, want er hangt een blauw loodblokje op de exacte plek waar de telefoon gevallen is. We kunnen dus meteen beginnen met opbouwen en aankleden. Ondertussen vertelt Fraser dat dit waarschijnlijk de laatste keer is dat we voor hem gaan duiken, omdat hij binnenkort verhuist naar een traditioneel woonhuis. We onderbreken zijn verhaal vriendelijk, want we zijn er helemaal klaar voor.

Na de nodige checks verdwijnt de duiker in het water en zakt bij de afdaallijn rustig af naar de bodem. Lang duurt de duik niet, want de locatie was uitstekend aangegeven en binnen een paar minuten is de duiker alweer terug boven met een telefoon in zijn hand.

Zo werd het weer een geslaagd, snel rondje in Amsterdam!