Het duikteam van Jochem staat eigenlijk al op het punt om na een lange en drukke dag naar huis te rijden. Auto’s gestart, afscheid bijna genomen, en dan gaat de telefoon. Aan de andere kant van de lijn hangt Giulia, hoorbaar in paniek. Haar iPhone ligt in het water in Amsterdam en ze wil hem zo snel mogelijk terug. Het team stelt haar eerst gerust en besluit vervolgens om toch nog even terug te rijden naar de hoofdstad. Soms loopt een werkdag gewoon nét iets anders dan gepland.

De oorzaak van het ongeluk is eigenlijk te mooi om niet te vertellen. Giulia staat met vrienden op een steiger te dansen terwijl het nummer Ti Amo door de speakers klinkt. Als Italiaanse wordt ze meteen teruggeslingerd naar haar roots en begint spontaan mee te bewegen. Alleen blijkt haar broekzak iets minder enthousiast mee te werken. Eén verkeerde beweging en de telefoon maakt een perfecte salto richting het water.

Het team rijdt naar het Marineterrein in Amsterdam, waar Giulia en haar vrienden al staan te wachten. Nog voordat er ook maar één vin uit de auto is gehaald, worden de duikers al tot helden uitgeroepen. Dat schept verwachtingen.

Het Marineterrein heeft trouwens een bijzondere geschiedenis. Ooit was dit een afgesloten marinegebied waar jarenlang alleen militairen toegang hadden. Tegenwoordig is het een plek vol innovatie, creatieve bedrijven en evenementen, maar die avond draait het vooral om één natte iPhone op de bodem van het water.

Giulia en haar vrienden wijzen aan waar de telefoon ongeveer is verdwenen. Zodra de plek duidelijk is, loopt het team terug naar de auto om alle duikspullen te halen. Er wordt een afdaallijn geplaatst zodat de zoeklocatie exact gemarkeerd is. Ondertussen vuurt Giulia de ene vraag na de andere af, maar het team moet zich volledig concentreren. Een duikactie blijft tenslotte serieus werk, ook als de aanleiding een dansje op Ti Amo is.

De communicatiekabel wordt uitgerold, de uitrusting gecontroleerd en dan springt Jochem met een commandosprong het water in. Op de steiger stijgt de spanning zichtbaar. De eerste minuten voelt hij alleen modder, stenen en andere onbekende objecten. Geen telefoon. Dan ineens voelt hij iets dat verdacht veel op een smartphone lijkt. Bingo.

Maar Jochem houdt zijn gezicht strak in de plooi. Hij zegt niets tegen Giulia en klimt rustig via de trap het water uit, met de telefoon verborgen in zijn pak. Giulia begint ondertussen enthousiast uit te leggen waar de telefoon volgens haar precies gevallen moet zijn. Achter haar rug zwaait Jochem al met de teruggevonden iPhone. De vrienden en omstanders barsten in lachen uit, terwijl Giulia nog van niets weet.

Op het moment dat ze zich omdraait en haar telefoon ziet, springt ze van opluchting bovenop Jochem, die nog volledig in zijn duikuitrusting staat. Het team staat glunderend op de steiger. Precies voor dit soort reacties doen ze hun werk.

Het duurt zeker een kwartier voordat Giulia weer een beetje met beide benen op de grond staat. Daarna bedankt ze het team uitgebreid en krijgt ze rustig de drooginstructies uitgelegd. Iedereen vertrekt uiteindelijk weer naar huis, en dit keer rijdt het team gelukkig écht richting huis en niet opnieuw terug naar Amsterdam.

Onderweg gaat de telefoon nog één keer. Giulia belt opnieuw om de drooginstructies nog even door te nemen. Natuurlijk legt het team alles nogmaals rustig uit.

De volgende dag volgt het beste nieuws van allemaal, een appje van Giulia met de mededeling dat haar iPhone het gewoon nog doet. Van een spontaan Italiaans dansmoment naar een succesvolle duikactie in Amsterdam, eind goed, al goed.