Het is een prachtige dag en Jachthaven Noordergat in Lauwersoog is vandaag onze eindbestemming. Geert is daar namelijk zijn bril verloren en dat is zo vlak voor de vakantie natuurlijk behoorlijk onhandig. Een nieuwe bril bestellen duurt al snel een paar weekjes en Geert hoopt dan ook heel erg dat we hem uit het water halen. Jachthaven Noordergat ligt direct aan het prachtige Nationaal Park Lauwersmeer, een voormalige zeearm die na de afsluiting in 1969 veranderde in een uniek natuur- en watersportgebied met een rijke historie. We stappen uit onze auto en bij het kennismaken legt Geert direct uit wat er precies gebeurd is.
“Er lag een brede boot tegen de kademuur aan. Daartegen lagen wij met de boot. Aan de buitenkant van onze boot is de bril gevallen. Ik denk ter hoogte van waar we nu staan.”
We laten ons natuurlijk niet gelijk uit het veld slaan, maar dit is wel heel erg gokken op de vierkante meter. We vertellen Geert vriendelijk dat terwijl wij onze duikuitrusting opbouwen, hij nog eens heel goed na moet denken over de exacte locatie. Hoe preciezer hij straks aan kan wijzen waar het gebeurd is, des te groter is de kans dat we de bril daadwerkelijk terug gaan vinden. Als we er helemaal klaar voor zijn, lopen we rustig via de botenhelling het troebele water in. We kiezen vandaag voor een systematisch zoekpatroon waarbij we in een steeds groter rondje gaan draaien om het middelpunt.
Rustig zakt de duiker af naar de bodem en zet daar direct de eerste stok stevig in de modder. De tweede stok dient op een meter afstand als het officiële begin- en eindpunt voor elk rondje. Elke keer als de duiker bij dat specifieke punt komt, wordt de stok een meter verzet en zo wordt de zoekcirkel op de tast steeds groter. In het zesde rondje is het ineens prijs en voelen we de felbegeerde bril op de bodem liggen. Zorgvuldig stoppen we de bril in de broekzak van het droogpak, waarna we de stokken ophalen en de lijn netjes oprollen.
Eenmaal boven water verklapt de duiker nog helemaal niets aan Geert en komt hij rustig de botenhelling opgelopen. Intussen kijkt Geert vanaf de kant een beetje teleurgesteld toe, denkend dat de zoektocht is mislukt. Maar dan legt de duiker alle attributen die hij gebruikt heeft om te zoeken rustig neer. De broekzak gaat open en met een grote glimlach tovert hij plotseling de bril tevoorschijn. Verbaasd kijkt Geert toe en ongelovig zegt hij: “ja dat is hem.” We krijgen na afloop aardig wat complimentjes van de omstanders, maar het opgeluchte gezicht van Geert toen hij zijn bril zag is voor ons vandaag het allergrootste compliment.