Van gezonken naar gered: strijd aan de rivierkade

De rivier lag er vredig bij. De kade, verweerd door decennia van wind, water en scheepsrompen, had al generaties zien komen en gaan. Hier, langs de machtige IJssel, waar ooit kogges vol graan, hout en specerijen voorbij gleden richting de oude Hanzesteden, lag nu een schip met een tweede leven in het vooruitzicht. Tachtig jaar oud, gehavend maar trots. Jef had grootse plannen. Restaureren. Herstellen. Terugbrengen naar haar oude glorie.

Maar water heeft geen respect voor plannen.

Na meer dan een jaar restaureren sloeg het noodlot toe. Extreem hoog water duwde het schip genadeloos onder de rand van de kade. De druk bouwde op, langzaam maar meedogenloos. Water vond zijn weg naar binnen, zoals het dat al eeuwen doet. Waar vroeger houten schepen vochten tegen dezelfde rivier, verloor nu een stalen romp haar strijd.

De volgende ochtend kwam Jef aan. Zijn hart zonk sneller dan zijn schip.

Daar lag ze. Of beter gezegd: daar lag ze niet. Slechts een klein stuk staal brak door het oppervlak, als een laatste ademteug.

De eerste poging: brute kracht, nul resultaat

Vrienden werden opgetrommeld. Een telescoopkraan met twintig ton hefvermogen verscheen aan de kade. Stroppen werden geplaatst. Handlieren kraakten onder spanning. De geur van nat staal en modder hing in de lucht.

Uren verstreken.

Een strop scheurde.
De kraan protesteerde.
Het schip gaf geen millimeter toe.

Paniek lag op de loer.

Dit was geen klus meer voor goede wil en spierkracht.

Dit was werk voor specialisten.

Via via kwam de vraag terecht bij Recovery Divers. Binnen no-time werd een duikteam, een werkschip met kraan en een snelle RIB geregeld. Want op deze rivier, waar al sinds de middeleeuwen schepen worden gebouwd, geladen en soms verloren, wist men één ding zeker: wat de IJssel neemt, geeft ze niet zomaar terug.

06:00 Iedereen aanwezig

De ochtendmist hing laag boven het water. Het team stond klaar. Sommige leden zijn al vanaf 03:30 uur wakker en aan het rijden om op tijd aanwezig te zijn.

Materiaal werd gecontroleerd. Er wordt koffie gedronken. Noodprocedures worden besproken. Want de IJssel is geen stilstaande gracht. Mogelijke stroming, kou en nulzicht kunnen iedere duik een gevecht maken.

06:30 Vertrek

De RIB snijdt door het water met het duikteam. In de verte draait het kraanschip van Christe Maritiem al in positie, zijn spudpalen klaar om zich vast te bijten in de rivierbodem, net zoals vroegere schepen hun ankers lieten vallen langs deze handelsader. John en Jasper zijn er klaar voor. Het kraanschip is 38 meter lang, 6,6 meter breed en heeft spudpalen met een diepgang van 7,5 meter. Op het schip staat een kraan met een giek van 20 meter! Zien wat John en zijn team allemaal kunnen? Kijk dan zeker eens op hun website!

07:00 Positie ingenomen

Het kraanschip ligt klaar, met het gehele team hebben we nogmaals overleg. Blikken van verstandhouding. Iedereen kent zijn rol. Het is duidelijk: wij gaan winnen van de kracht van het water, maar dat doen we wel veilig. Lijnen, communicatie, alles ligt en staat klaar voor een succesvolle operatie.

07:30 Te water

De duiker verdwijnt onder het oppervlak. Hij weet precies waar singels geplaats moeten worden, communiceert waar hij is en wat hij doet. Van boeg (voorkant), tot achtersteven, overal hebben we punten waar we kunnen hijsen.

De wereld is zwart voor de ogen van de duiker, nou ja, donker bruin, zicht is er niet, alles moet op gevoel en op de tast, een hele opgave. Op de tast vindt hij de romp. Koud. Stil. Zwaar.

Nog meer singels werden geplaatst. Niet zomaar ergens, maar op de sterkste punten. Dit is millimeterwerk. Eén fout en alles kan verloren zijn.

Boven water leek het misschien chaos voor omstanders, maar iedereen binnen het team weet wat hij moet doen, moet aangeven en waar hij moet staan. Maar onder de oppervlakte was er alleen focus.

08:30 Het moment van de waarheid

De kraan neemt spanning. Staal kreunt. Ton voor ton meer druk op de lieren van de kraan, motoren draaien, druk wordt opgebouwd. Water stroomt.
Langzaam… heel langzaam… komt de boeg omhoog.

Een eerste overwinning.

09:00 De achterkant

De achterkant, die volgde. Ton voor ton gaf het schip zich gewonnen. Decennia van geschiedenis komen weer boven water.

09:30 Pompen

De pompen stonden al klaar en worden gestart. Een hele grote, capaciteit van 1000 liter per minuut, een iets kleinere, nog eens 500 liter per minuut.
Niets. Er gebeurt helemaal niets! Even leek de rivier opnieuw te winnen.

Tot de duiker het probleem vond. Een openstaand raam. Een stille verrader. Met een stuk hout werd het gat gedicht. Simpel. Effectief.

De pompen beginnen hun werk opnieuw, nu zonder spelbrekers. Dit keer winnen wij. Water verdween. Staal herrees.

Jef staat op de kade. Opluchting zichtbaar. Zijn schip komt centimeter voor centimeter boven water.

12:00 Overwinning aan de kade

Het schip drijft weer. Niet gered van haar lot, de sloperij wacht, maar gered van een anonieme dood op de rivierbodem.

Net als zovele schepen voor haar, die deze rivier dienden en uiteindelijk werden teruggenomen door tijd en water.

13:00 Opruimen

Opruimen. Materialen schoon. Spudpalen omhoog. Missie voltooid.

De rivier stroomde verder, onverstoorbaar. Alsof er niets was gebeurd, maar wij wisten beter.

Dit was geen gewone ochtend. Dit was een strijd tegen water, tijd en zwaartekracht.

En deze keer hebben wij ook gewonnen.