Windturbine opduiken bij de Levantkade

Via onze website ontvingen we e-mail met een opvallende aanvraag:

“Bij de montage van een windturbine op een boot is deze tussen steiger en boot in het water gevallen. Hij ligt op 3,5-4m diepte.
Het is een groot object dus snel te vinden verwacht ik. De plek is goed aan te geven.
Kunt u een indicatie van de kosten geven om hem te bergen?”

.Geen sleutelbos, geen telefoon, maar een complete windturbine. Voor ons geen dagelijkse klus, maar wél een mooie uitdaging. We reageerden direct en lieten Sam weten dat we de volgende dag om 12:00 uur op locatie konden zijn.

Het duikteam werd samengesteld, de bus geladen en koers gezet richting de Levantkade in Amsterdam. Een plek waar we vaker komen. Bekijk ook eens onze eerdere verhalen over bergingen op en rond deze kade of lees meer over onze werkwijze bij duik- en bergingsoperaties op recoverydivers.nl

Een kade met karakter

De Levantkade ademt geschiedenis. Begin 20e eeuw groeide dit gebied uit tot een belangrijk knooppunt voor de scheepvaart. In 1903 vestigde de Koninklijke Nederlandse Stoomboot-Maatschappij (KNSM) zich hier. Grote stoomschepen vertrokken vanaf deze kade richting Afrika en het Middellandse Zeegebied. Het moet hier een indrukwekkend gezicht zijn geweest: rokende schoorstenen, sjouwende havenarbeiders en goederen uit alle windstreken.

In de jaren zestig veranderde alles. De containerhandel nam het over. Dat betekende grotere schepen, diepere havens en vooral: meer ruimte. De Levantkade kon die schaalvergroting niet bijbenen. De bedrijvigheid verdween en loodsen kwamen leeg te staan. Waar eerst handel werd gedreven, trokken kunstenaars en creatievelingen in. Zo transformeerde het gebied van industriële haven naar cultureel en woongebied, een plek met een rauw randje én karakter.

En precies daar lag nu een windturbine op de bodem.

Op naar de klus

Om 09:00 uur vertrok het duikteam. Je weet immers nooit hoe het verkeer loopt of hoe verleidelijk die extra koffiestop onderweg is. Omdat het verkeer meezat, konden we de afspraak vervroegen naar 10:30 uur. Een slimme zet, want later die dag volgde nóg meer meldingen. Maar daarover later meer.

Op locatie maakten we kennis met Sam. Hij wees de exacte plek aan waar zijn windturbine het water in was verdwenen. Hoe dat precies gebeurde? Laten we zeggen dat zwaartekracht altijd wint.

Het team van Recovery Divers stelde een duikplan op. De duikset werd opgebouwd, communicatiekabel aangesloten en alle systemen zorgvuldig gecontroleerd. Zoals altijd voerden we een Last Minute Risk Analysis (LMRA) uit. Veiligheid eerst, ook als het “maar” om een windturbine gaat.

Duik en berging

Na de laatste checks ging Jochem, vandaag de duiker, te water. Rustig, gecontroleerd, professioneel.

Nog geen twintig seconden later voelde hij iets tegen zijn vin. Hij tastte voorzichtig en bevestigde via de communicatie:

“Object gevonden. Duiker komt op.”

Soms zit het mee. Binnen korte tijd kwam hij boven met de windturbine in zijn hand. Een snelle vondst, zeker op een plek waar het zicht onder water beperkt kan zijn door slib en stroming.

Tevreden klant

Boven water overhandigde de duiker de windturbine aan Sam. Zijn eerste vraag: doet hij het nog? Begrijpelijk.

De duiker legde uit dat de kans groot is van wel, omdat dit soort apparatuur doorgaans waterbestendig is. Voor de zekerheid kreeg Sam een droogzak mee, inclusief duidelijke instructies voor het droogproces. Eerst rustig laten drogen, geen haast, geen föhnmarathon.

Sam was zichtbaar opgelucht. Wij ook. We hebben weer iemand geholpen én een stukje techniek gered van een natte ondergang.

Maar de dag zit er nog niet op. Na deze berging vertrekt het team richting Rotterdam voor een nieuwe inzet. Daar wacht een volgende uitdaging: een Davit die uit het water gehaald moet worden.

Wordt vervolgd.