Na onze duik in Amsterdam, waar we een in het water gevallen windturbine veilig stelden, kregen we opnieuw een melding. Dit keer geen windturbine, maar een afgebroken davit bij de Marina Jachthaven Rotterdam. Tijdstip: 13:00 uur. Voor ons? Gewoon een nieuwe missie.

Een korte plaspauze onderweg (duikers blijven ook mensen) en daarna door naar de jachthaven. Waar tegenwoordig luxe jachten dobberen aan moderne steigers, begon dit gebied ooit als kloppend hart van de internationale handel. In de 19e eeuw groeide Rotterdam explosief. Schepen uit alle windstreken meerden aan, vol specerijen, koffie en thee.

Om die goederen veilig op te slaan werd het indrukwekkende Entrepotgebouw gebouwd. Een waar pakhuispaleis. Hier lagen kostbare ladingen opgeslagen voordat ze verder Europa in gingen. Later, toen schepen steeds groter werden, verschoof de havenactiviteit naar diepere wateren zoals de Europoort. En waar ooit kranen en kades domineerden, ontstond in de jaren ’90 een recreatieve haven vol zeiljachten en motorboten.

En precies daar stonden wij.

De opdracht

Bij aankomst werden we welkom geheten door… een gesloten poort. Gelukkig hadden we het nummer van meneer Derksen. Even bellen, poort open, probleem opgelost. Na een korte wandeling vanaf de auto bereiken we de boot.

Meneer Derksen legde uit dat hij een aanvaring had gehad. Althans, een boot aan de overkant kwam achteruit, had een motorstoring en klapte achterop de boot van meneer Derksen. Resultaat: zijn davit brak af en verdween in het water. Geen fijne situatie, zo’n davit is essentieel aan boord. Gelukkig wist hij ons snel te vinden via de havenmeester en stonden wij dezelfde dag nog paraat.

Zoals altijd begonnen we met een strak duikplan en een risicoanalyse. Stroming, zicht, bodemgesteldheid: alles wordt vooraf beoordeeld. Veiligheid eerst. Altijd.

De duik

Jochem heeft vanochtend ook gedoken en zal deze duik ook doen, na het opbouwen van de set ligt hij niet veel later te water. Zicht: beperkt. Bodem: modderig. Maar ervaring doet wonderen. Binnen 30 seconden was de davit gelokaliseerd.

Het loswerken uit de modder kostte iets meer moeite, de havenbodem geeft zijn schatten niet zomaar prijs, maar binnen twee minuten lag de davit alweer veilig op de steiger. Missie geslaagd.

Een efficiënte inzet, zonder schade, zonder gedoe. Zoals het hoort.

Een levensles tussen de steigers

Tijdens het afbouwen vertelde meneer Derksen over zijn vaarverleden. Vijftien jaar lag zijn boot in Zuid-Frankrijk. Daarna voer hij terug naar Nederland via maar liefst 340 sluizen.

Volgens hem is dat niet alleen een onvergetelijke reis, maar ook dé relatietest:
“Als je samen 340 sluizen overleeft zonder ruzie, dan weet je dat je relatie goed zit.”

Wij knikten instemmend. Sommige lessen krijg je niet in een beroepsduikersopleiding.

Op naar de volgende uitdaging

Lang uitrusten zit er niet in. Morgenochtend staat Utrecht op de planning. Daar gaan we aan de slag met ons geavanceerd onderwater schoonmaaksysteem, waarmee boten niet meer uit het water hoeven voor een grondige reiniging. Minder kosten, minder stress en geen kraan nodig.

Want eerlijk is eerlijk: een boot uit het water takelen blijft spannend. Voor de eigenaar én voor ons.

Elke duik heeft zijn eigen verhaal. En soms ligt dat verhaal gewoon 30 seconden onder water te wachten.