Na een appje en een telefoontje stappen we in de auto richting Utrecht. Alex vertelt dat hij met een grote groep vrienden geniet van een hapje en een drankje bij een restaurant aan de werf van de beroemde Oudegracht. Dan gaat het mis. Eén van de mannen verliest zijn evenwicht en grijpt zich vast aan de tafel. Dat helpt helaas niet. De tafel begint te kantelen en verdwijnt van de kade het water in.

De schrik slaat eerst toe, daarna volgt het lachen en uiteindelijk het ongeloof. Op de tafel liggen namelijk twee telefoons en een autosleutel. De sleutel weten ze zelf nog terug te vinden op de schuin aflopende rand onder water, maar de telefoons zijn spoorloos verdwenen. Via Google komt Alex bij Recovery Divers terecht en niet veel later staan wij op de drukste avond van de week aan de Utrechtse gracht.

De Oudegracht is al sinds de middeleeuwen het kloppende hart van Utrecht. De unieke werven en werfkelders langs het water maken deze plek bijzonder, maar voor duikers betekenen diezelfde kades ook dat een zoekactie soms nét wat uitdagender wordt.

Het is gezellig druk, misschien zelfs iets té gezellig. Overal zitten mensen op de terrassen en met al onze duikspullen is het bijna onmogelijk om dicht bij de locatie te komen. Uiteindelijk vinden we een klein hoekje op de kade waar we net genoeg ruimte hebben om onze spullen op te bouwen.

De Duitse vriendengroep wijkt ondertussen geen seconde van onze zijde. Met een biertje in de hand volgen ze iedere beweging en krijgen we een stroom aan vragen over het duiken, het zoeken en wat we allemaal tegenkomen op de bodem van Nederlandse grachten.

Terwijl we bezig zijn komt een medewerker van een café naar buiten. Ze vertelt dat haar gasten binnen zitten voor een feest en dat wij eigenlijk op haar terras staan. We leggen uit dat we zo snel mogelijk klaar zullen zijn, alles netjes aan de kant houden en vragen de vriendengroep iets verderop te gaan staan. Dat vindt iedereen een prima plan.

Onder het toeziend oog van tientallen nieuwsgierige bezoekers gaat Marja het water in. Alle terrassen zitten vol en de belangstelling is groot. Ze zwemt naar de juiste plek, daalt af naar de bodem en begint systematisch te zoeken.

Na een paar minuten voelt ze de eerste telefoon. In plaats van direct naar boven te gaan besluit ze verder te zoeken. Dat blijkt een goede keuze. Nog geen minuut later heeft ze ook de tweede telefoon gevonden.

Wanneer Marja weer bovenkomt steekt ze eerst één telefoon omhoog. Direct klinkt er luid gejuich vanaf de kant. Dan verschijnt ook de tweede telefoon boven water. De reactie van de vriendengroep is niet te missen. Yessss!

Omdat we een deel van het terras bezet houden zwemmen we met enige haast terug naar de kant. De vriendelijke medewerkster komt opnieuw naar buiten en moet lachen. “Jullie zijn zo snel. Onze groep zit nog steeds binnen, dus we hebben eigenlijk geen last van jullie gehad.”

Toch ruimen we alles direct op. We willen niemand in de weg zitten en zorgen ervoor dat de kade weer helemaal vrij is.

En onze Duitse vrienden? Die verrassen ons nog één keer. Ze staan erop om alle duikspullen mee te helpen dragen naar de auto. Zelfs wanneer we vertellen dat die ruim een halve kilometer verderop staat, geven ze geen krimp.

Na een hartelijk afscheid vervolgen zij hun gezellige weekend in Utrecht. Wij stappen weer in de auto richting huis. Twee telefoons teruggevonden, een enthousiaste vriendengroep blij gemaakt en weer een mooie duikdag erbij.