We krijgen een telefoontje van de vriendin van Toine. In haar stem zit paniek. Haar telefoon is tussen een drijvend ponton en de steiger gevallen aan de Beestenmarkt in Leiden. “We zijn zelf al aan het zoeken geweest maar dat mocht niet baten.” We stellen haar gerust. Als het scherm nog heel is kan een telefoon best even onder water blijven. We adviseren te stoppen met zoeken, want dan verstoor je de bodem, en bieden aan om de volgende dag te komen duiken. Dat voorstel wordt meteen aangenomen.

De Beestenmarkt is een levendige plek in Leiden. Het plein ontstond in de negentiende eeuw als marktplaats voor vee en groeide later uit tot een bruisend stadsplein vol terrassen en wateractiviteiten. De combinatie van drukte en water zorgt ervoor dat hier regelmatig iets in het water belandt.

De volgende ochtend staan we op tijd in Leiden. We hebben geluk, we mogen de Beestenmarkt oprijden met de auto, wat een hoop gesjouw scheelt. We maken kennis met het stel en meteen ontstaat er twijfel. Waar is het precies gebeurd? De één wijst hier, de ander drie meter verderop. We hakken de knoop door. We beginnen op plek één en als we hem daar niet vinden, schuiven we op.

We kennen deze locatie al van een eerdere duik naar een stootrand van een boot. We weten dat het te diep is voor onze trap, maar vijftien meter verderop ontdekken we een kadetrap. Perfect. We bouwen op en bespreken het duikplan. Zodra Marja onder water is merkt ze dat het niet meevalt. Via de afdaallijn komt ze op de bodem waar behoorlijk wat afval ligt. De telefoon ligt goed verstopt. Maar na een kleine tien minuten is het raak.

Met de telefoon in haar hand komt Marja boven. Opluchting. En nog mooier, de telefoon staat gewoon aan. De vreugde is compleet. Tijdens het opruimen horen we dat alle pasjes in het hoesje zaten en dat ze deze week op vakantie zouden gaan. Telefoon én vakantie gered!