Een telefoontje vanuit Lemmer. Een Duitse mevrouw heeft haar sleutelbos verloren in de haven en kan nu geen kant meer op, want ook haar autosleutel zit aan de bos. Bijna meteen stapt er een team in de auto richting Lemmer.

Daar aangekomen bellen we om te laten weten dat we er zijn. Maar hoe vaak we ook bellen, we krijgen geen contact. We besluiten daarom een wandeling door de haven te maken, op zoek naar een Duitse boot. Ook dat blijkt nog niet zo eenvoudig. We zien wel Duitse boten, maar daar is geen leven te bekennen.

Uiteindelijk lopen we naar de receptie van het vakantiepark. Na wat uitleg en enig zoekwerk in de computer komt de ligplaats tevoorschijn. Gewapend met een plattegrond gaan we opnieuw de haven in.

Aangekomen bij de boot roepen we. Even later verschijnt er een hoofd. Mevrouw lag heerlijk te slapen en heeft de telefoon niet gehoord. We maken kennis en Tybussek vertelt waar de sleutelbos in het water is gevallen.

Ondertussen hebben we ook al even rondgekeken. We kunnen met de auto tot aan de boot rijden en dat doen we dan ook. Dat scheelt weer een hoop gesjouw met de duikspullen.

Na ongeveer tien minuten is de duiker klaar om te water te gaan. Het zoekgebied is maximaal twee vierkante meter groot. Appeltje eitje, zou je denken.

Maar helaas.

Tybussek heeft zelf ook al stevig gezocht met een magneet. Op de bodem liggen kuilen en losse blokken veen, waardoor de sleutelbos zich blijkbaar uitstekend weet te verstoppen.

Wat een korte zoektocht had moeten worden, verandert uiteindelijk in een zoekactie van maar liefst drie kwartier. Meter voor meter wordt het kleine zoekgebied opnieuw afgezocht, totdat de sleutelbos uiteindelijk wordt gevonden.

De opluchting is groot. De sleutels zijn terug en daarmee kan Tybussek weer met haar auto terug naar Duitsland.